ฉินผินมาถึงตำหนักเฉาหยาง ขณะจวินเฉินอวี้ยังคงอ่านฎีกาอยู่
เขาสวมอาภรณ์เนื้อนุ่มหลวมสบาย แสงสว่างที่วูบไหวทำให้สายตาคมกริบของฮ่องเต้ยิ่งขับให้เขาดูเย็นชาและห่างเหิน ทั่วร่างแผ่บารมีของผู้ครองอำนาจมาเนิ่นนาน
หากนางมิได้มีผู้ที่พึงใจอยู่แล้ว เมื่อได้เห็นจักรพรรดิผู้หล่อเหลาและกุมอำนาจไว้ในมือเช่นนี้ ก็คงหวั่นไหวเช่นกัน
「หม่อมฉันถวายคำนับฮ่องเต้」
จวินเฉินอวี้รับคำ ก่อนวางฎีกาลงในที่สุด 「นั่งเถิด」
ฉินผินชะงัก ให้ตนนั่งลงพูดคุยหรือ?
แต่คืนนี้มิใช่ว่าต้องถวายตัวหรือ...
ฉินปี้เยว่ค่อนข้างประหม่า นางนั่งลงแล้วมองจักรพรรดิอย่างฉงน 「คืนนี้ฮ่องเต้ทรงมีเรื่องไม่สบายพระทัยหรือเพคะ?」
จวินเฉินอวี้ตริตรองอยู่ครู่หนึ่งจึงถาม 「หลายวันนี้เจ้าไปเยี่ยมกุ้ยเฟยบ้างหรือไม่?」