เวินอวิ๋นเหมียนรีบลุกขึ้น นางร่างกายอ่อนแอ ทั้งยังต้องเดินทางไปมาระหว่างช่วงพักฟื้นหลังคลอด ยามนี้ยิ่งทำให้ผู้คนเห็นแล้วอดใจอ่อนไม่ได้
“ฮ่องเต้ หม่อมฉันไม่ได้ทำร้ายองค์ชายรอง”
จวินเฉินอวี้เองก็ไม่เชื่อว่าแงม่วนจะทำร้ายองค์ชายรอง ยามนางเพิ่งเป็นมารดา ตอนอุ้มอินเอ๋อร์ก็เปี่ยมด้วยความรักใคร่ จะเป็นไปได้อย่างไรที่นางจะลงมือกับเด็กคนอื่น
“เรื่องนี้ยังสอบสวนไม่กระจ่าง จะอาศัยเพียงคำพูดของขันทีคนหนึ่งแล้วตัดสินว่าพระสนมหยวนเฟยเป็นผู้สั่งการนางไม่ได้!”
ฮองเฮาโกรธจนเจ็บแน่นหน้าอก บัดนี้พระโอรสของนางหมดสติไปแล้ว ทว่าฮ่องเต้ยังคงเชื่อว่าเวินอวิ๋นเหมียนไม่มีเจตนาทำร้ายผู้ใด
หรงเฟยลุกขึ้นกล่าวว่า “ฮ่องเต้ น้องหญิงพระสนมหยวนเฟยเพิ่งเป็นมารดา ย่อมรักใคร่บุตรเล็กเป็นพิเศษ หม่อมฉันเชื่อว่าพระสนมหยวนเฟยไม่มีทางทำเช่นนี้ อีกทั้งหากทำร้ายพระโอรสองค์โตโดยชอบธรรมของฮองเฮา เพียงพลาดพลั้งนิดเดียวก็อาจพัวพันถึงตระกูลและตัวนางเอง ยามนี้พระสนมหยวนเฟยกำลังได้รับความโปรดปราน นางไม่มีทางเลอะเลือนถึงเพียงนั้น”