ระหว่างทางที่เวินอวิ๋นเหมียนมุ่งหน้าไปยังตำหนักเย็น ทันทีที่นางเข้าไป ก็มีเงาร่างหนึ่งรีบจากไปยังตำหนักเฟิ่งอี๋
จวินเฉินอวี้อยู่เป็นเพื่อนฮองเฮาเสวยอาหาร เมื่อฮองเฮาลุกจากเตียงไปแต่งองค์ กงกงลู่ก็รีบเดินเข้ามา กระซิบกราบทูลว่า “ทูลฮ่องเต้ เมื่อครู่พระสนมเหวี่ยนเสด็จไปตำหนักเย็นพ่ะย่ะค่ะ”
จวินเฉินอวี้พลันขรึมลง “ส่งคนตามต่อไป อีกอย่าง อย่าปล่อยให้นางอยู่ในสถานที่เช่นตำหนักเย็นนานเกินไป”
สถานที่เช่นตำหนักเย็น นางจะไปได้อย่างไร
“พ่ะย่ะค่ะ” กงกงลู่จึงถอยออกไป
นับแต่เริ่มสืบเรื่องเซี่ยอวิ๋นเจี้ยนคราวก่อน เขาก็อดไม่ได้ที่จะให้คนคอยจับตาพระสนมเหวี่ยนอยู่ทุกขณะ
เขาต้องการรู้ทุกความเคลื่อนไหวของนางอย่างละเอียด
เมื่อฮองเฮากลับมา ใบหน้าก็แต้มรอยยิ้มอ่อนโยน นางไม่ได้เสวยอาหารร่วมกับฮ่องเต้มานานแล้ว นี่เป็นครั้งแรกนับแต่พ้นโทษกักบริเวณ
ระหว่างเสวยอาหาร ฮองเฮาตรัสอย่างอ่อนโยนว่า “ฮ่องเต้ ยามนี้เข้าสู่ฤดูร้อนแล้ว ในวังก็เริ่มอบอ้าว มิสู้ปีนี้เสด็จไปตำหนักพักผ่อนจาวเหอตามธรรมเนียมเดิมดีหรือไม่เพคะ?”