เวินอวิ๋นเหมียนวางพู่กันขนหมาป่าในมือลง “ร้อนรนถึงเพียงนี้ด้วยเหตุใด มีเรื่องใดก็ค่อย ๆ เล่ามา”
สู่ขุยวิ่งมาจากด้านนอก ยามนี้เหงื่อเม็ดโตผุดเต็มหน้าผาก
นางหอบหายใจคราหนึ่ง ก่อนรีบกล่าวว่า “ทูลเหนียงเหนียง คนจากตำหนักฮองเฮามาเจ้าค่ะ บอกว่าเชิญเหนียงเหนียงไปยังแท่นจิ้งฮวาโดยด่วน!”
“อีกทั้ง บ่าวเพิ่งกลับจากหน่วยราชการเมื่อครู่ เห็นผู้คนล้อมอยู่แถบแท่นจิ้งฮวามากมาย ไม่ทราบว่าเกิดเรื่องใดขึ้น แต่ยืนยันได้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเหนียงเหนียงเจ้าค่ะ”
เวินอวิ๋นเหมียนเลิกคิ้ว ถึงกับยืนยันได้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับนางหรือ?
หึ ดูท่าช่วงนี้นางไม่ใส่ใจเรื่องในวังหลัง จึงมีคนอยู่ไม่สุขขึ้นมาอีกแล้ว
“ไปดูกัน”
เมื่อเวินอวิ๋นเหมียนมาถึงสวนหลวง ก็เห็นผู้คนล้อมอยู่แถวนั้นไม่น้อยจริงดังว่า
ฮองเฮาประทับอยู่บนตำแหน่งประธานในศาลาริมน้ำ สีหน้าหม่นหมองเป็นพิเศษ