หมอหลวงหนีรีบพยักหน้า กล่าวเสียงสั่นเครือว่า “วันนี้กระหม่อมตรวจชีพจรให้เหนียงเหนียง จึงเพิ่งพบว่าเหนียงเหนียงตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าแล้ว ยามนี้หอจิ้งอันเกิดไฟไหม้ขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ ร่างกายของเหนียงเหนียงอ่อนแอ ทนควันไฟไม่ไหวพ่ะย่ะค่ะ”
จวินเฉินอวี้รู้สึกเจ็บแปลบในใจขึ้นมาฉับพลัน
ก่อนหน้านี้เขาสงสัยว่าแงม่วนไม่ยินยอมให้กำเนิดบุตรแก่ตน เพราะในใจยังคะนึงถึงเซี่ยอวิ๋นเจี้ยน คิดไม่ถึงว่าตนจะเข้าใจแงม่วนผิดไป
แงม่วนไม่เคยไม่ยินยอมให้กำเนิดบุตรแก่เขาเลย…
เมื่อมองเปลวเพลิงที่พวยพุ่งสู่ท้องฟ้า หัวใจของจวินเฉินอวี้ก็เจ็บปวดจนแทบแหลกสลาย เขาไม่กล้าคิดเลยว่าคนขี้ขลาดเช่นแงม่วน เมื่อถูกขังอยู่ในนั้นจะหวาดกลัวเพียงใด
ขณะที่หนีอวี้เหิงกำลังเตรียมแสดงละครต่อ ก็เห็นร่างสีเหลืองอร่ามพุ่งทะยานเข้าไปในกองเพลิงโดยไม่สนสิ่งใด!
ท่านกงกงลู่ตกตะลึง “ฮ่องเต้!”
“เร็วเข้า คุ้มกันเสด็จ!”
เหล่าองครักษ์หน้าพระที่นั่งต่างได้สติ พากันพุ่งเข้าไปโดยไม่คำนึงถึงอันตราย!
ขื่อไม้ถูกเปลวเพลิงเผาจนหักโค่นลงมา เกิดเสียงดังสนั่น ก่อนสะเก็ดไฟมหึมาจะกระเด็นกระจาย!
ไทเฮากับฮองเฮาต่างถูกทำให้ตื่นตระหนก เหล่าเฟยผินรีบรุดมาถึง ทว่ากลับเห็นองครักษ์หน้าพระที่นั่งต่างห่มผ้าห่มเปียกน้ำแล้วพุ่งเข้าไปคุ้มกันฮ่องเต้!
หัวใจไทเฮาพลันจมดิ่ง “ฮ่องเต้อยู่ที่ใด!”
ท่านกงกงลู่รีบเข้ามาคุกเข่ารายงาน ตัวสั่นงันงก “กราบทูลไทเฮาเหนียงเหนียง พระสนมเหวี่ยนถูกขังอยู่ในกองเพลิง ฮ่องเต้เสด็จเข้าไปช่วยคนแล้วพ่ะย่ะค่ะ เป็นเพราะบ่าวไร้ความสามารถ ไม่ทันตั้งตัว ขอไทเฮาเหนียงเหนียงโปรดอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”
ไทเฮารู้สึกมึนงงราวฟ้าดินพลิกกลับ “ยังยืนตะลึงอะไรอยู่ รีบไปช่วยคนให้ข้า! หากฮ่องเต้ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ข้าจะเด็ดหัวพวกเจ้า!”
เพลิงใหญ่เพียงนี้ แม้แต่ขันที นางกำนัล และเหล่าทหารที่มาช่วยดับไฟยังบุกเข้าไปไม่ได้ ทว่าฮ่องเต้กลับไม่คำนึงถึงสิ่งใดแล้วพุ่งเข้าไป!