ท่าทีเย็นชาและห่างเหินของกู้เฟิงหลิงในที่สุดก็พังทลายลง นางลุกพรวดขึ้นยืน “เจ้าพูดว่าอะไร? พูดอีกครั้ง!”
เวินอวิ๋นเหมียนจ้องนาง “ข้าบอกว่า เขาตายแล้ว”
“เวินอวิ๋นเหมียน!” กู้เฟิงหลิงเจ็บปวดราวใจถูกมีดกรีด “เจ้าเป็นคนฆ่าบิดาของเจ้าใช่หรือไม่? เจ้าเป็นคนบีบให้เขาตายใช่หรือไม่? เจ้ามีอำนาจสูงส่ง จึงคิดแก้แค้นบิดาของเจ้าใช่หรือไม่!”
“เขาปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดี ทว่าเจ้าก็เป็นบุตรสาวของเขา ต่อให้เขาฆ่าเจ้า เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์แค้นเขา! เจ้าแค้นเขาไม่ได้!”
“ให้หมอหลวงไปรักษาเขา ข้าไม่เชื่อว่าเขาตายแล้ว เจ้าช่วยให้เขาฟื้นขึ้นมา ได้ยินหรือไม่!”
กู้เฟิงหลิงคิดจะยื่นมือไปกระชากเวินอวิ๋นเหมียน กระทั่งฝ่ามือแทบจะฟาดลงบนใบหน้าของนางแล้ว
ยามโกรธจัด ผู้ใดจะสนใจกฎเกณฑ์ ต่อให้ล่วงเกินกุ้ยเฟยแล้วต้องโทษประหาร นางก็ไม่ใส่ใจ