【ผู้เล่นได้มาถึงทวีปหมื่นขุนเขาแล้ว!】
【โปรดระวัง!】
【ขอให้ทุกท่านสนุกกับการเล่น!】
ทวีปหมื่นขุนเขา?
ฉินฮั่นลืมตาตื่นจากนิทรา นี่มันดึกดื่นแล้ว ยังจะเล่นอะไรกันอีก?
นี่มันพาข้ามาที่ไหนกันเนี่ย
เขานอนคว่ำอยู่บนพื้นถ้ำอันเย็นเยียบ ปากถ้ำเปิดโล่ง ด้านนอกเป็นผืนป่า
เขาลุกขึ้นเดินไปยังปากถ้ำ ที่นี่สูงราวกับตึกสองชั้น
ก้มมองตัวเองแล้วก็ได้แต่ถอนใจ นอกจากกางเกงชั้นในที่สวมอยู่แล้ว สภาพยิ่งกว่าคนเร่ร่อนเสียอีก นี่มันต่างจากเปลือยกายตรงไหนกัน?
หึ่ง ๆ ๆ...
แผงหน้าต่างเสมือนปรากฏขึ้นตรงหน้า บนช่องสนทนาประจำเขตมีข้อความทยอยหลั่งไหล
ส่วนช่องสนทนาโลกที่อยู่ข้าง ๆ กลับไม่มีข้อความสักอัน ด้านล่างสุดเป็นจำนวนจดหมายในซองจดหมาย
เมื่อเขาคลิกเปิดจดหมาย ก็มีหมั่นโถวแป้งขาวสามลูกกับน้ำหนึ่งขวดตกลงมา
ฉินฮั่นมั่นใจอย่างยิ่งว่าตนข้ามมิติมาแล้ว ด้วยวิธีการเช่นนี้ ต่อให้ศึกษาอีก 300 ปี ในโลกที่ไม่ได้ข้ามมิติก็ไม่มีทางทำได้
ในเมื่อข้ามมาแล้ว เรื่องมาถึงขั้นนี้ก็กินข้าวก่อนแล้วกัน
เขาหยิบหมั่นโถวขึ้นมากินพลางตรวจสอบระบบไปด้วย
เปิดช่องสนทนาประจำเขต:
“เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ข้าเพิ่งกดเรียกหวังแก๊งมาเล่นเป็นเพื่อน เขากำลังร้องเพลงอย่างเมามัน แล้วนี่พาข้ามมาที่ไหนกัน?”
“นี่คือข้ามมิติกันทั้งประเทศหรือ? ไม่สิ ทั้งโลกเลยหรือ?”
“ข้ามมิติแล้ว! ข้าจะเป็นตัวเอก ข้าไม่อยากใช้ชีวิตอยู่เบื้องล่างอีกต่อไปแล้ว ข้าจะก้าวไปสู่จุดสูงสุดทีละขั้น!”
“ฮ่า ๆ คนข้างบน เจ้าเป็นจ้าวเกาหรือไร?”
“นี่ไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องพวกนั้นสักหน่อย ที่นี่มีปีศาจและสิ่งประหลาดอยู่ด้วยนะ!”
“ให้ตายสิ ยอดเขาที่สูงแค่ตึกสองชั้นกับถ้ำโล้น ๆ ของข้า จะใช้ป้องกันอะไรได้?”
“ดูประกาศสิ! ที่นี่มีปีศาจและสิ่งประหลาด เทพเซียนไม่ช่วยโลกหรอกนะ”
“เห็นแล้ว ขอบใจ เพราะงั้นแนวทางหลักคือยกระดับเทือกเขา สร้างแดนถ้ำสวรรค์เพื่อต้านทานสิ่งประหลาดสินะ?”
“ยังมีแขกปริศนาที่จะปรากฏตัวเป็นตัวละครในนิยายด้วยหรือ?”
“ของข้าขึ้นว่า ชีวิตไม่ได้มีแค่หนึ่งเดียว ยังมีการคุ้มครองมือใหม่อีกสามครั้ง”
“ดูท่าทุกคนจะเหมือนกัน รวมถึงเทือกเขาเริ่มต้นด้วย”
“ใครมีเสื้อกันหนาวบ้าง ข้าหนาวมาก ข้างนอกเป็นพื้นน้ำแข็ง”
“ข้างนอกของข้าเป็นสุสาน”
จากข้อมูลในข้อความที่ไหลผ่านหน้าจอ
ดูเหมือนจุดเริ่มต้นของทุกคนจะเหมือนกัน ต่างกันแค่สภาพแวดล้อมด้านนอก
【ประกาศทั่วเขต: ประชากรโลก 14,000 ล้านคนมาถึงครบแล้ว!】
【โปรดคลิกที่อิทธิฤทธิ์ด้วยตนเอง เพื่อสุ่มคว้าอิทธิฤทธิ์เริ่มต้น!】
【โปรดระวัง: การสุ่มปลุกพลังมีได้เพียงครั้งเดียว ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชค】
【อีกเรื่องหนึ่ง: ผู้สูงอายุและเด็กเล็กที่ไม่สามารถดูแลตนเองได้ หลังตื่นขึ้นจะถูกจัดสรรให้อยู่ข้างครอบครัวโดยอัตโนมัติ!】
【เทือกเขาสามารถรวมกันหรือเป็นพันธมิตรกันได้ เพื่อก่อตั้งแว่นแคว้นโดยเลือกผู้นำพันธมิตรขึ้นมา แต่ระดับความยากและวัสดุที่ต้องใช้จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย】
ทันทีที่ประกาศนี้ปรากฏ ผู้คนนับไม่ถ้วนก็ส่งเสียงโห่ร้องยินดี
“เตรียมทะยานขึ้นฟ้า!”
“ดูข้าคว้าพลังที่ได้แล้วไม่มีวันสูญเสียมาให้ได้!”
“คนข้างบน! ฝันไปเถอะ!”
“เลิกพูดได้แล้ว ดูข้าคว้าปาฏิหาริย์ออกมาให้ได้ก่อน!”
“ฮ่า ๆ ข้าคว้าอิทธิฤทธิ์ขั้น 11 วิชามุดดินได้แล้ว!”
“ซุนหางคงแห่งธาตุดินหรือ? ใช่เจ้าหรือไม่!”
มีคนเริ่มลงมือแล้ว
ฉินฮั่นเลื่อนแผงหน้าต่างไปจนพบหน้าจออิทธิฤทธิ์ แล้วคลิกเปิด
ความสามารถนานาชนิดที่คุ้นหูปรากฏขึ้น
กายาสวรรค์แผ่นดิน มหามรรคาเพลิง ฝ่ามือกักสวรรค์แห่งมหาพงไพร...
ต่ำสุดคือขั้น 1 สูงสุดคือขั้น 17 แต่ละอย่างเทียบได้กับคำเรียกที่แตกต่างกัน
พวกมันเป็นดวงดาวตกนับไม่ถ้วน เริ่มโบยบินสะเปะสะปะเมื่อการนับถอยหลังเพื่อคว้าพลังเริ่มขึ้น
เพียงใช้จิตแปรเป็นมือยักษ์ ก็สามารถคว้าพวกมันบางส่วนได้
อิทธิฤทธิ์ขั้น 17
ต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องถึงจะเห็น แสงเก้าสีส่องประกายวาบเดียวก็หายไปแล้ว
นั่นหมายความว่าไม่มีทางใช้สายตาหรือปฏิกิริยาตอบสนองของระบบประสาทคว้ามันได้
ฉินฮั่นจึงหลับตาลง แล้วนั่งขัดสมาธิทันที
“ไม่หวังถึงขั้น 17 ขอแค่อย่าได้ขั้น 1 ก็พอ”
ทันทีที่ความคิดสิ้นสุดลง
เขาก็ลืมตาพรึ่บ ยื่นมือคว้าออกไป:
“เลือกเจ้านี่แหละ!”
มือที่แปรมาจากจิตคว้าดาวตกขนาดเท่ากำปั้นดวงหนึ่งไว้ได้
“ไม่จริงน่า? คว้าได้แล้วหรือ?”
“ดวงใหญ่ขนาดนี้ คงไม่ใช่ขั้น 1 หรอกนะ!”
ฉินฮั่นรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง
เขาแบมือออก อิทธิฤทธิ์พลันพุ่งเข้าไประหว่างคิ้วและหลอมรวมเข้าสู่ร่างกาย
ยังไม่ทันได้สัมผัสอย่างละเอียด
แสงเก้าสีที่เลือนรางกลางฝ่ามือก็ลอยขึ้นอย่างไม่เต็มใจ
เขาเบิกตากว้างมองดู แสงเก้าสีขยายใหญ่ขึ้น ปกคลุมร่างของเขาไว้ภายใน
เสียงดังก้องข้างหู!
【แจ้งเตือนส่วนตัว: ยินดีด้วย ท่านคว้าอิทธิฤทธิ์ได้สองวิชา วิชาแรกอยู่ขั้น 13!】
“บัดซบ!”
วิชาแรกมั่นคงแล้ว!
ส่วนอีกวิชาจะเป็นอะไรก็ช่างเถอะ
ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนส่วนตัวก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【แจ้งเตือนส่วนตัว: ยินดีด้วย ท่านคว้าแผนภาพเทพสรรพวิญญาณขั้น 17 ได้แล้ว!】
ฉินฮั่นเบิกตาค้าง ทั้งร่างแข็งทื่อไปหมด
“ฮี่ ๆ ๆ...”
เขาเอียงศีรษะ น้ำลายไหลย้อย
“จริงหรือเนี่ย?”
“ขั้น 17?”
นี่ข้ากำลังจะทะยานขึ้นฟ้าแล้วไม่ใช่หรือ?
สุดท้ายเป็นประกาศทั่วเขตที่ปลุกเขาจากภวังค์และดึงสติกลับมา
【ประกาศทั่วเขต: ผู้เล่น 14,000 ล้านคนคว้าอิทธิฤทธิ์เสร็จสิ้นแล้ว หน้าต่างอิทธิฤทธิ์เปิดใช้งาน โปรดตรวจสอบด้วยตนเอง!】
ฝนดาวตกที่แปรมาจากอิทธิฤทธิ์หายไปพร้อมกับประกาศนี้
ช่องสนทนาประจำเขตเดือดพล่านทันที
“อย่าเพิ่งจบสิ ให้ข้าดูโฆษณาก่อนแล้วค่อยคว้าอีกครั้งได้ไหม!”
“ข้าคว้าวิชาจุดควันขั้น 1 มาได้วิชาเดียวเอง ทำไงดี? ถ้าเจอสิ่งประหลาด ข้าจะถามมันว่า ‘พี่ชาย มีไฟไหม?’ ได้หรือเปล่า?”
“คนข้างบน เตรียมบุหรี่ไว้เยอะ ๆ สิ ไม่แน่อาจผูกมิตรจนกลายเป็นพี่น้องกันก็ได้”
“ขอแนะนำด้วยความหวังดี แยกนิ้วมือยักษ์ที่แปรจากจิตออกไปจิ้มอิทธิฤทธิ์ทีละอันได้ ถึงจะปวดหัว แต่ข้าข้ามมิติได้ตั้งห้าวิชา”
“หา? ทำแบบนั้นได้ด้วยหรือ!”
“บอกเร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง? อ๊า ข้าเสียดายเหลือเกิน!”
“...”
ชั่วขณะนั้น คนที่รู้สึกเสียดายมีอยู่มากมาย
ส่วนคนที่ได้อิทธิฤทธิ์แข็งแกร่งจริง ๆ ต่างพากันเงียบกริบ
ไม่มีใครส่งเสียง ฉินฮั่นก็เป็นหนึ่งในนั้น เขายกมือเตรียมปิดแผงหน้าต่าง แต่ในตอนนั้นเอง
ข้อความสนทนาก็ปรากฏขึ้นในช่องประจำเขต:
“อย่าใช้อิทธิฤทธิ์นะ! ตอนนี้พวกเรายังไม่ได้ฝึกฝน ข้าลองใช้วิชามุดดินเมื่อครู่ พลังชีวิตหายไป 8 หน่วย!”
“อีกอย่าง ใครก็ได้ช่วยข้าที ข้าอยากรู้อยากเห็นเลยเดินออกมา ตอนนี้ข้า...”
ข้อความสองช่วงนั้นมาพร้อมภาพเคลื่อนไหว ช่วงแรกเจ้าของข้อความอยากสาธิตวิชามุดดิน
ส่วนคลิปของคนหลังถูกหมาป่าปีศาจขนาดเท่ารถบรรทุกฉีกเป็นชิ้น ๆ ไปครึ่งตัว ก่อนจะบันทึกคลิปได้ถึงครึ่งทาง
ก่อนตายเขาบังเอิญส่งคลิปออกมาได้พอดี
หลังเห็นภาพอันโหดเหี้ยมนี้
ผู้เล่นแต่ละคนต่างเหงื่อเย็นไหลพราก ฉินฮั่นรีบเดินไปถึงหน้าปากถ้ำ มองม่านแสงที่รายล้อมอยู่โดยรอบ
ผ่านม่านแสงคุ้มครองมือใหม่
เขามองไปยังผืนป่าด้านหน้า ต้นไม้ทุกต้นสูงหลายร้อยเมตร สูงเกินยอดเขาของตนมาก
แม้แต่ต้นหญ้าก็ยังสูงถึงสามเมตร
ฉินฮั่นถอยกลับเข้าไปซุกตัวอยู่มุมถ้ำ แล้วเปิดหน้าต่างอิทธิฤทธิ์
“ดูอิทธิฤทธิ์เสียหน่อย จะได้ปลอบขวัญ”
เริ่มดูขั้น 13 ก่อน!
เรียกลมเรียกฝนระดับ 1: ขั้น 13 ใช้ค่าประสบการณ์ 200 หน่วยเพื่อเลื่อนขั้นถัดไป ระดับสูงสุด 800
ผล: สามารถเรียกลมพายุและบันดาลฝน ใช้อิทธิฤทธิ์สลายเมฆและหยุดฝนได้
มีโอกาส 0.1% ที่จะสลายภัยพิบัติทางธรรมชาติจำพวกลมพายุและฝนกระหน่ำ
หยั่งรู้: ทุก ๆ 100 ระดับจะหยั่งรู้หนึ่งครั้ง สิ่งที่บรรลุขึ้นอยู่กับตัวผู้ฝึกเอง
“แค่ขั้น 13 ก็เกินขอบเขตไปมากแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นขั้น 17 ล่ะ?”
เขาแทบรอไม่ไหว คลิกเปิดอิทธิฤทธิ์ขั้น 17
แผนภาพเทพสรรพวิญญาณระดับ 1: ขั้น 17 ใช้ค่าประสบการณ์ 200 หน่วยเพื่อเลื่อนขั้นถัดไป ระดับสูงสุด 3,000
ผล: ในยามเพ่งจิตฝึกฝน สามารถผูกวาสนากับเหล่าทวยเทพ ได้รับพร ประทานวิชา ประทานสิ่งของ ตลอดจนลิขิตดีร้ายและเคราะห์ภัย
ยังสามารถชี้แนะและชี้นำหนทางที่แตกต่างกันตามสถานการณ์ปัจจุบันได้!
หยั่งรู้: ทุก ๆ 100 ระดับ จะได้รับวิชาหรือสิ่งของจากยอดฝีมืออย่างแน่นอน และรับได้ทั้งหมด 30 ครั้ง
ประทานพร ชี้แนะ ลิขิตดีร้ายและเคราะห์ภัย?
เมื่อเห็นแผนภาพเทพสรรพวิญญาณ ฉินฮั่นก็คลิกเปิดด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ภายในปรากฏภาพม้วนหนึ่ง มีทั้งเทพผู้เปี่ยมเมตตา ราชันมารเขียวหน้าเขี้ยวงอก และเทพธิดาผู้งดงาม
【แจ้งเตือนส่วนตัว: อิทธิฤทธิ์นี้มีโอกาสได้รับคำชี้แนะจากจิตชั่วร้ายของเทพ เมื่อรุ่นของเกมยกระดับขึ้น โอกาสนี้จะเพิ่มขึ้น】
“ระบบ!”
“ข้าจะคืนของแล้ว!”