“รวยแล้ว!”
“สบายจริง!”
ในช่องสนทนามีผู้เล่นด่าทอกันไม่น้อย แต่วันนี้เพิ่งเป็นวันแรกของเกม
ของยิ่งหายากก็ยิ่งมีค่า เพื่ออาหารสักคำ ย่อมมีคนยอมจ่ายราคาแพง
นับวัตถุดิบแล้ว มีดินธรรมดา 5 หน่วย หินทั่วไป 5 หน่วย ไม้ 10 หน่วย น้ำ 20 หน่วย เหล็กดิบ 7 หน่วย ทรายแม่น้ำ 10 หน่วย และเศษหินวิญญาณ 7 ก้อน
วัตถุดิบชิ้นสุดท้าย เขาค้นดูทั้งช่องสนทนาโลกและประกาศปักหมุดจากทางการ
เป็นวัตถุดิบสำหรับเทือกเขาที่ต้องใช้ในภายหลังนี่เอง เช่นนั้นก็ไม่เป็นไร...
“ขาดอีกนิดเดียวก็จะเลื่อนระดับเทือกเขาขึ้นหนึ่งขั้นแล้ว”
“เทือกเขามือใหม่ ในระยะแรกแบ่งเป็นสามระดับ คือเนินดิน เนินหินกรวด และภูเขาหิน”
ฉินฮั่นมองประกาศปักหมุดของทางการแล้วพึมพำว่า “เกรงว่าคงขึ้นถึงภูเขาหินระดับ 10 เตรียมเลื่อนเป็นเทือกเขาขั้นสองแล้วกระมัง”
วัตถุดิบสำหรับขั้นแรกหาได้ทั่วไป ส่วนทางการก่อตั้งพันธมิตรที่มีสมาชิกมากที่สุดในตอนนี้ขึ้นมา
ผู้คนนับหมื่นร่วมแรงแบ่งงานกัน แม้ว่าวัตถุดิบจะมากกว่าพวกหมาป่าเดียวดาย แต่ความเร็วก็เหนือกว่าพวกเขาเช่นกัน
“มนุษย์ ฟ้าสางแล้ว รีบฆ่าพวกมันเสีย แล้วคำนวณให้ข้าทีว่าผ่านไปนานเท่าไรแล้ว”
เสียงของเถาแตงโมดูดเลือดทำให้ฉินฮั่นดึงสติกลับมา เขาหยิบพลั่วเหล็กมาซ้ำให้ตาย จัดการกระรอกทีละตัว
【สังหารกระรอกระดับ 5 ข้ามขั้น ได้รับค่าประสบการณ์ +100】
【สังหารข้ามขั้น...】
กระรอกระดับ 5 ห้าตัว ระดับ 7 สามตัว และระดับ 10 หนึ่งตัว คราวนี้ไม่มีตัวใดอยู่ขั้นหลอมปราณ
เมื่อรวมกับค่าประสบการณ์เมื่อคืน ตอนนี้มีทั้งหมด 2.62 หมื่นแต้ม
ฉินฮั่นมองเถาแตงโมดูดเลือดแล้วพึมพำว่า “มีแรงงานฟรีให้ใช้ก็ดีจริง”
“ฮี่ ๆ”
แต่เมื่อถึงหกโมง แสงอาทิตย์ก็ปรากฏขึ้น เถาแตงโมดูดเลือดละเมอทั้งที่ยังหลับว่า “ข้าก็เรียกลมเรียกฝนได้แล้ว มนุษย์นี่กินอร่อยเหมือนยาบำรุงชั้นเลิศจริง ๆ”
คำพูดนี้ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าฉินฮั่นหุบลง “เดี๋ยวนะ มันฝันอยากเรียนอิทธิฤทธิ์ของข้า แล้วจะกินข้าด้วยหรือ?”
เขาชำแหละกระรอกทั้งสิบตัว แล้วนำไปลงประมูลในเขตแลกเปลี่ยน
จากนั้นก็เรียกลมเรียกฝนส่งเดช ช่วยพัดลมและสาดฝนใส่มัน
“รอข้าหาโอกาสได้เมื่อไร จะระเบิดเจ้าเป็นคนแรก” ฉินฮั่นคิดอย่างเคียดแค้น
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป ฉินฮั่นออกไปไหนไม่ได้ จึงทำได้เพียงไถดูข่าวในช่องสนทนา
มีคนอวดทรัพยากรที่ตนหาได้ ทำเอาเขาอิจฉาจนตาร้อน
“ดูสิ ข้าขุดดินแล้วเจอเศษเหล็กด้วย”
“หนาวจนจะแข็งตายอยู่แล้ว ข้างนอกนี่หิมะเต็มไปหมด ใครต้องการน้ำบ้าง ข้าเอาน้ำหิมะมาแลก”
“พอเถอะ คนที่มุดดินนั่นเอาดินมาขายอีกแล้ว ว่าแต่พวกเจ้าเลื่อนระดับกันหรือยัง?”
“ทางการน่ะสิ! ตอนนี้ทางการต้องนำหน้าไปไกลลิบแล้ว เกมห่วยแตก นำหน้าแล้วก็ไม่ให้รางวัล ไม่อย่างนั้นทางการคงพาพวกเรากลับบ้านไปแล้ว”
“เจ้ารู้จักการเอาชีวิตรอดหรือไม่? ที่นี่เป็นสถานที่ซึ่งสิ่งประหลาดอาละวาด ไม่ใช่เกมเสมือนจริงเสียหน่อย บ้านใครจะทำเกมที่คนตายจริง ๆ กัน”
“รีบดูเร็ว จำนวนคนในเขตของเราลดลงไปหลายร้อยคนแล้ว”
“ขุดทรัพยากรมีความเสี่ยง อีกอย่างอย่าออกห่างจากเทือกเขามากเกินไป ไม่อย่างนั้นจะหนีสิ่งประหลาดไม่พ้น”
ข่าวนี้ทำให้ผู้คนอดนึกถึงวันแรกเมื่อวานไม่ได้ มีคนถูกฝังอยู่ใต้ดินจนกลายเป็นปุ๋ย บรรยากาศในช่องสนทนาจึงหนักอึ้งขึ้น
“ช่วยด้วย มีคนฆ่าคน!”
“อ๊า ทางการช่วยข้าด้วย ข้าจะไม่เชื่อใจใครอีกแล้ว!”
วิดีโอหนึ่งถูกส่งลงในช่องสนทนาโลก นักศึกษาชายคนหนึ่งกับแฟนสาวถูกห้อยหัวลงมา ข้างกายมีคนสวมหน้ากากหลายคนยืนอยู่
เทือกเขาด้านหลังซึ่งเป็นของทั้งคู่ถูกทำลายอย่างป่าเถื่อน
ส่วนคนที่ฆ่าพวกเขานั้น เทือกเขาได้เลื่อนเป็นเนินหินกรวดแล้ว ก้อนหินแต่ละก้อนกับเสาไม้ก่อตัวเป็นฐาน
“เห็นหรือยัง นี่ต่างหากคือวิธีเล่นเกมที่ถูกต้อง รุกรานและยึดครอง!”
“พวกเจ้ายังไม่รู้สินะ แก่นเทือกเขาต้องได้มาจากการสังหารผู้เล่นและทำลายเทือกเขาของศัตรู”
“แถมยังได้ค่าประสบการณ์หนึ่งพันแต้ม ช่วงแรกการล่าสัตว์ประหลาดอันตรายจะตาย”
“ที่สำคัญที่สุดคือโอสถคุณสมบัติ!”
“ฆ่าผู้เล่นแล้วมีโอกาสดรอปโอสถที่เปลี่ยนคุณสมบัติได้ อัตราดรอปต่ำมาก”
“จงหยุดการกระทำของพวกเจ้าเสีย มิฉะนั้นข้าจะรายงานทางการ!” มีคนทนไม่ไหวจนออกมาตำหนิ
แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเสียงเยาะหยันจากอีกฝ่าย “ต้องรู้พิกัดของข้าก่อนให้ได้สิ”
“ฮี่ ๆ กว่าทางการจะพบ ข้าก็เลื่อนเทือกเขาขึ้นไปจนเท่ากับพวกเขาแล้ว ทั้งการบำเพ็ญของข้าก็ถึงขั้นต่อกรได้ พวกเขาจะเอาอะไรมาลงโทษข้า?”
ฉินฮั่นมองความคิดเห็นใต้คลิปแล้วกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะมีพลังเด็ดขาด
อย่าเปิดเผยพิกัดเป็นอันขาด พวกเขาพูดถูก ทางการก็ทำถูก แต่สิ่งที่ถูกต้องที่สุดคือการมีชีวิตรอด
เก้าโมงเช้า ประกาศทั่วเขตก็มาถึง!
【ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นทุกท่านที่ผ่านค่ำคืนวันที่ 1 มกราคมมาได้สำเร็จ ภายใต้ช่วงคุ้มครองมือใหม่】
【จำนวนผู้รอดชีวิตทั้งหมด: 13,970 ล้านคน!】
【เพื่อเป็นที่ระลึกถึงการมาถึงของผู้เล่น เมื่อวานจึงเปลี่ยนชื่อปีอย่างเป็นทางการเป็น: ปีที่ 19 วันที่ 1 มกราคม!】
หากมองเพียงเขตเดียว การตายไปหลายสิบหรือหลายร้อยคนอาจไม่เห็นความแตกต่าง แต่เมื่อรวมตัวเลขทั้งหมดเข้าด้วยกัน
ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างเงียบงัน
เมื่อวานเพิ่งเริ่มต้น มีคนไม่น้อยยังไม่กล้าออกไปข้างนอก แต่กลับมีคนตายไปมากมายเพียงนี้แล้ว
หากนับตามปีที่ใช้ระลึกถึงเกม วันนี้ก็คือวันที่ 2 มกราคม
ฉินฮั่นปิดหน้าต่างเงียบ ๆ แล้วยกมือเรียกฝนให้เถาแตงโมดูดเลือด ก่อนครุ่นคิดว่า “ต้องรีบให้มันหาเหยื่อมาเพิ่ม โดยเฉพาะหีบสมบัติ”
แดดเที่ยงวันแผดเผาผิดปกติ เถาแตงโมดูดเลือดที่มีสีหน้าเหนื่อยล้าหย่อนเปลือกตาลง มองฉินฮั่น
“รีบเรียกฝนให้ข้า” มันเอ่ยเสียงแผ่ว
สายฝนพร่างพรมลงบนร่างของมัน ไม่นานเถาแตงโมดูดเลือดก็ครางอย่างสุขสบาย “เย็นฉ่ำสบายจริง!”
ในเวลานี้เอง ฉินฮั่นได้ยินเสียงแจ้งเตือนการแลกเปลี่ยนดังขึ้นข้างหู
【แจ้งเตือนส่วนตัว: การประมูลช่วงเช้าหักค่าธรรมเนียมแล้ว ได้รับทั้งหมด...】
【เทือกเขามีคุณสมบัติครบตามเงื่อนไขการเลื่อนระดับ ต้องการเลื่อนระดับหรือไม่?】
【ยินดีกับเทือกเขาเริ่มต้นระดับ 0 ที่เลื่อนขึ้นเป็นขั้น 1 ระดับ 1 เนินดิน รากฐานของเทือกเขาแข็งแกร่งขึ้น ช่วยป้องกันการพังทลายของดิน】
สิ่งที่ต้องใช้สำหรับระดับ 2: ดินธรรมดา 20 ลูกบาศก์เมตร หินทั่วไป 10 ลูกบาศก์เมตร ไม้ 20 ท่อน น้ำ 40 ถัง เหล็กดิบ 20 ชั่ง และทรายแม่น้ำ 30 หาบ
ผลลัพธ์: เสริมความแข็งแกร่งให้พื้นที่รอบนอกยิ่งขึ้น ป้องกันภูเขาถล่ม เพิ่มขอบเขตเล็กน้อย แต่ไม่เพิ่มความสูง
หลังเลื่อนระดับสำเร็จ ระบบก็เริ่มแสดงผลลัพธ์ของขั้น 1 ระดับ 2
ฉินฮั่นใช้เวลามองอยู่กว่าหนึ่งนาที ก่อนจะหันไปมองอิทธิฤทธิ์เรียกลมเรียกฝน น้ำฝนที่กรองแล้วดื่มได้ก็จริง แต่เขาไม่มีภาชนะสำหรับขาย
ฉินฮั่นเหลือบมองเถาแตงโมดูดเลือดที่ขวางทางขึ้นเขา “จะเลื่อนระดับเคล็ดวิชาอีกสักขั้นดีหรือไม่?”
“ไม่ได้!” ฉินฮั่นปฏิเสธทันที
หลังขอบเขตบำเพ็ญสูงขึ้น ค่าประสบการณ์ที่ได้รับย่อมลดลง สู้เลื่อนระดับแผนภาพเทพสรรพวิญญาณดีกว่า
ชี้นำโชคลาภและเคราะห์ร้าย
【แผนภาพเทพสรรพวิญญาณเลื่อนเป็นระดับ 2 สามารถเข้าฌานเพื่อเพ่งพินิจได้หนึ่งครั้ง】
【ยินดีด้วย ได้รับพรประทาน—ดาวนำโชค มีผลต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง ในช่วงเวลานี้เจ้าจะโชคดีมาก】
“โชคดีแค่ไหนกัน?”
“ต้องหาทางพิสูจน์ดูสักหน่อย”
เมื่อพิจารณาผลเสริมจากพรประทาน ฉินฮั่นก็มองสิ่งที่ยังแลกเปลี่ยนได้ ตอนนี้เหลือเพียงกระดูกกระต่ายสีขาวกับหนัง กระต่ายสีขาว
เดิมทีเขาคิดจะเก็บไว้ใช้เอง แต่ตอนนี้นำขึ้นหน้าต่างประมูล ระบุสิ่งที่ต้องการไว้ว่าเป็นวัตถุดิบเลื่อนระดับเทือกเขาหรือหีบสมบัติ
กระดูกกระต่ายแปดชิ้นกับหนังขายออกอย่างรวดเร็ว
เริ่มจากดินธรรมดา 1 หน่วย เพิ่มเป็น 3 หน่วย แล้วเป็น 20 หน่วย ก่อนจะกลายเป็นดินธรรมดา 20 หน่วยกับไม้
【แจ้งเตือนส่วนตัว: มีวิดีโอคอลส่วนตัวถึงเจ้า!】
เมื่อได้ยินคำขอสนทนา ฉินฮั่นเลื่อนหน้าต่างเพื่อรับสาย อีกฝ่ายเป็นชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบกว่า
“สวัสดีท่านเจ้าของ ข้าต้องการกระดูกกระต่ายแปดชิ้นกับหนังของเจ้า รวมถึงเนื้อกระต่ายขั้นหลอมปราณที่อยู่กับเจ้าด้วย”
ฉินฮั่นคิดในใจว่า ดาวนำโชคนี่ช่างร้ายกาจจริง ๆ!
คำพูดตรงไปตรงมาของอีกฝ่ายทำให้เขาแทบไม่อยากเชื่อ เมื่อเห็นฉินฮั่นไม่พูด ชายคนนั้นก็กล่าวต่อว่า “เก็บไว้เจ้าก็ไม่มีประโยชน์ ดูจากระดับเทือกเขาของเจ้าแล้วคงยังไม่สูง ข้าช่วยเลื่อนขึ้นเป็นเนินดินระดับ 10 ทันทีดีหรือไม่?”
“ร่ำรวยถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
ฉินฮั่นรู้สึกไม่ค่อยจริงนัก จึงถามหยั่งเชิงว่า “พวกท่านเป็นใคร?”
คำถามของฉินฮั่นแตะจุดสำคัญ หากเป็นเพียงการขายของในราคาสูง เขาก็เชื่อว่าเป็นพรจากดาวนำโชค แต่การยื่นทรัพยากรสำหรับเลื่อนขึ้นสิบระดับมาให้ตั้งแต่แรกนั้น
เขาไม่เชื่อว่าคนคนเดียวจะรวบรวมได้ครบตั้งแต่วันที่สองหลังเปิดเกม
“กลุ่มทรัพยากรเสินโจว!”
องค์กรของทางการหรือ?
เช่นนี้ก็สมเหตุสมผล ทรัพยากรที่ใช้เลื่อนเนินดินขึ้นหนึ่งระดับของพวกเขา ก็เพียงพอให้คนคนเดียวเลื่อนจนถึงระดับสูงสุดแล้ว
ฉินฮั่นไม่พูดสักคำ ลุกขึ้นยืนทันที
“คุณชายฉิน ตอนนี้พวกเราต้องการวัตถุดิบขั้นสีขาวอย่างเร่งด่วน เพื่อเลื่อนขึ้นสู่ขั้นถัดไป”
“ขั้นอะไร?”
“เทือกเขาขั้นแรกมีสามระดับ เรื่องนี้ข้าคงไม่ต้องอธิบาย แต่เทือกเขาหรือสิ่งปลูกสร้างพิเศษบางชนิดจำเป็นต้องใช้วัตถุที่มีพลังวิญญาณ ผู้ที่สังหารสิ่งมีชีวิตขั้นหลอมปราณได้ ในช่วงเวลานี้มีหมาป่าเดียวดายเพียงไม่กี่คนที่หาเจอ”
“ถึงอย่างนั้นก็ไม่คุ้มกับของมากมายขนาดนี้”
เขามีกระดูกกระต่ายเพียงแปดชิ้น หนังหนึ่งผืน และเนื้อกระต่ายขั้นหลอมปราณที่กินเหลือ
หัวหน้ากลุ่มทรัพยากรกล่าวว่า “ข้าแซ่ม่า ที่ให้เจ้ามากมายเช่นนี้ เพราะพวกเราหวังว่าคราวหน้า หากเจ้าได้ของดี จะเลือกทำงานร่วมกับพวกเราเป็นอันดับแรก”
“นี่ก็ถือเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง” คำพูดของหัวหน้าม่าตรงไปตรงมา
“แล้วของสิ่งนี้ต้องการหรือไม่?” หลังเข้าใจแล้ว ฉินฮั่นก็ถ่ายภาพเถาแตงโมดูดเลือดส่งไป
หัวหน้าม่าเห็นแล้วกล่าวว่า “ปีศาจขั้นหลอมปราณระดับ 10 เจ้าโดนมันจับตาแล้วหรือ?”
“ท่านต้องการหรือไม่? ถ้าต้องการ ข้าจะหาทางเอามาให้พวกท่าน” ฉินฮั่นไม่ได้ตอบคำถาม แต่ถามกลับว่าพวกเขาต้องการหรือไม่
หัวหน้าม่าเงียบไปหนึ่งนาที “ต้องการ พูดตามตรง หลังจากเป็นพันธมิตรกัน เพราะพันธสัญญา เกมจึงตัดสินว่าพวกเราโกง และจะเล่นงานพวกเรา”