ลงพื้นได้อย่างปลอดภัย คนยังมีชีวิตอยู่ ผลข้างเคียงจากการกระโดดข้ามมิติ ความรู้สึกราวกับสมองถูกเขย่าจนทุกอย่างเข้ากันเป็นเนื้อเดียว ฉูหลิงเยว่ชินกับมันแล้ว
สิบหกปีแล้ว ทุกครั้งที่อาจารย์จะไปทำธุระส่วนตัวก็มักทิ้งเธอไว้ตามลำพัง บางครั้งก็หายไปสามถึงห้าเดือน บางครั้งก็แค่สองสามวัน
เธอแตะต่างหูรูปจันทร์เสี้ยวสีแดง นั่นคือแหวนมิติ มิติพกพาที่ถูกบีบอัดด้วยวัสดุพิเศษ ภายในบรรจุของได้ไม่น้อย
เธอมีอยู่สองวง วงทางซ้ายบรรจุหุ่นรบ “สามพัน” กับศิลาอวกาศชั้นพิเศษสิบก้อน แม้แต่หุ่นรบสีดำเครื่องแรกของเธอ “กฎเกณฑ์” อาจารย์ก็ยัดใส่เข้าไปด้วย ส่วนวงทางขวาเป็นวงที่เธอใช้มาตั้งแต่เด็ก ข้างในบรรจุทรัพย์สินทั้งหมดที่สะสมมาตลอดสิบหกปี
ฉูหลิงเยว่รู้สึกได้ว่าคราวนี้คงไม่ได้เจออาจารย์ไปอีกพักใหญ่ เธอปีนออกจากแคปซูลหนีภัยอย่างคล่องแคล่ว แล้วเก็บมันใส่แหวนมิติ
ให้ตายเถอะ เต็มเอี๊ยดเลย
ดูเหมือนต่อให้มิติกว้างแค่ไหน เธอก็ยัดจนเต็มได้อยู่ดี โชคดีที่กระเป๋ากางเกงมีหลายช่อง ของที่ใช้บ่อยจึงวางไว้ข้างนอก หยิบใช้สะดวก
เธอเปิดระบบระบุตำแหน่งบนสมองแสงที่ข้อมือ ภาพฉายสามมิติสีฟ้าอ่อนลอยขึ้นกลางอากาศทันที พร้อมวางเส้นทางไปยังเมืองใหญ่ที่ใกล้ที่สุด โดยระบุระยะทางถึงนครไล่คาไว้สิบกิโลเมตร
สภาพการจราจรดี ไม่มีรถติด
ฉูหลิงเยว่หยิบประแจจากกระเป๋าช่องแรกทางซ้ายของกางเกงช่าง แล้วกดลูกกลิ้งที่อยู่ด้านบนหนึ่งครั้ง
หึ่ง——
เสียงพลังงานสั่นสะเทือนทุ้มต่ำพลันดังขึ้น ผิวประแจปรากฏลวดลายแสงไฟฟ้าสีม่วงอ่อน โลหะขยายออกและประกอบเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วตามร่องติดตั้งที่ดัดแปลงไว้ล่วงหน้า เพียงไม่กี่วินาทีก็กลายเป็นขนาดเท่าสเกตบอร์ด มีม่านพลังงานสีขาวปกคลุมอยู่ด้านบน ลอยนิ่งอยู่ตรงหน้าฉูหลิงเยว่
ยานบินดัดแปลงตราฉูหลิงเยว่ ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเดินทางระยะสั้น ผลงานรุ่นลิมิเต็ดจากโรงซ่อนเครื่องกล “จะมาก็มา ไม่มาก็ช่าง”
เธอเชื่อมเส้นทางจากสมองแสงเข้ากับยานบิน ป้อนพิกัดปลายทางเพื่อเปิดโหมดนำทางอัตโนมัติ จากนั้นกระโดดขึ้นไปนั่งบนประแจอย่างสบายใจ พลางชมทิวทัศน์สองข้างทางไปเรื่อย ๆ
ตลอดเส้นทางมีนาดาวรุ่งโรจน์กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ทั้งยังมีฟาร์มผักผลไม้ เครื่องจักรชลประทานและเก็บเกี่ยวอัตโนมัติเคลื่อนตัวไปมาทั่วท้องนาอย่างเป็นระเบียบ งานที่ใช้เครื่องจักรล้วนดำเนินไปอย่างมีจังหวะ
ดาวเอช7 เป็นดาวเคราะห์ขนาดกลางที่อุดมสมบูรณ์ ผลผลิตล้นเหลือ ที่นี่สงบสุขและร่มรื่น ต่างจากน่านน้ำโจรสลัดดวงดาวที่ขาดแคลนทรัพยากรอย่างสิ้นเชิง
ภายในนครไล่คา ยานบินส่วนตัวขนาดเล็กหลากรูปทรงอันประณีตลากแสงระยิบระยับ ส่งเสียงหวีดหวิวขณะแล่นไปมาตามช่องทางบินกลางอากาศเฉพาะของตน สัญจรตัดกันขวักไขว่บนท้องฟ้าไม่ขาดสาย
สองข้างถนนเรียงรายไปด้วยร้านค้าขนาดเล็กใหญ่ สินค้ามีให้เลือกละลานตา ทั้งร้านอะไหล่หุ่นรบ ร้านค้าศิลาอวกาศ ร้านขายอุปกรณ์เตรียมสอบเข้าโรงเรียนนายร้อย และร้านอาหารขึ้นชื่อของดาว ป้ายร้านฉายภาพสามมิติสลับกันวูบวาบ
มลภาวะทางแสงที่สว่างจ้าจนแทบระเบิดทำให้ฉูหลิงเยว่ปวดตา เธอจึงคว้าแว่นกันแสงจากกระเป๋ากางเกงออกมาสวม
อืม!~ ในที่สุดก็สบายตาขึ้นเยอะ
พอสวมแว่นกันแสง ฉูหลิงเยว่ก็พบว่าผู้คนรอบข้างมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ ไม่มีเจตนาร้าย และไม่มีใครใช้พลังจิตเข้ามาล่วงเกิน แต่ทุกคนอดหยุดยืนมุงดูไม่ได้ ต่างจ้องเธอกับยานบินของเธอ
ฉูหลิงเยว่: ?
นี่มันอะไรกัน?
เธอกวาดตามองรอบ ๆ อย่างละเอียด ใบหน้าและร่างกายของทุกคนที่นี่สะอาดสะอ้าน มีเพียงเธอที่เปรอะเปื้อน ดูไม่เข้าพวก เครื่องแต่งกายที่ธรรมดาและเรียบง่ายที่สุดในน่านน้ำโจรสลัดดวงดาว กลับกลายเป็นสิ่งที่สะดุดตาที่สุดในนครไล่คา
ผู้คนมากมายจ้องฉูหลิงเยว่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แม้ใบหน้าของเธอจะเปื้อนเขมอะ แต่ยานบินรูปทรงพิเศษแบบนี้ล้วนสั่งทำเฉพาะ คนทั่วไปคงไม่มีปัญญาซื้อได้ ยานบินที่ผู้คนใช้กันส่วนใหญ่เป็นแบบผลิตจำนวนมาก
เอ่อ...
ฉูหลิงเยว่เกาหัว ก่อนจะคว้าทิชชูเปียกเช็ดเครื่องสำอางจากกระเป๋ากางเกงออกมา น้ำมันเครื่องเป็นคราบที่ล้างยาก เธอเช็ดหน้าจนสะอาด แล้วก็คิดว่าตัวเองดูปกติดีแล้ว
แต่ไม่รู้เลยว่ากลับยิ่งสะดุดตากว่าเดิม
ทำไมเธอถึงสวยขนาดนี้!!!
ใบหน้าที่ทำงานในโรงซ่อมเครื่องกลมานานแทบไม่เคยโดนแสงแดด ทั้งยังแทบไม่เคยถูกลม ฝน หรือแดดแผดเผา
ผิวของเธอขาวมากจนแทบโปร่งแสง ราวกับเครื่องเคลือบเนื้อเนียน ดูบอบบางน่าทะนุถนอมอยู่เล็กน้อย แต่ริมฝีปากแดงระเรื่อตามธรรมชาติช่วยลดความรู้สึกนั้น ทำให้เธอดูมีสุขภาพดี ดวงตาคู่นั้นยังเปี่ยมชีวิตชีวาเป็นพิเศษ
ดูอายุยังน้อย บนใบหน้ายังมีแก้มยุ้ยแบบเด็กสาวให้เห็น มองแวบเดียวก็รู้ว่าได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี
เธอดูเหมือนไม่รู้เลยว่าการปรากฏตัวของตัวเองสร้างความตื่นตะลึงให้คนที่นี่มากเพียงใด ดวงตาที่เป็นอิสระและผ่อนคลายเพราะไม่หวาดกลัวอะไร เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและไร้เดียงสาต่อสิ่งที่ไม่รู้จัก
มีคนจ้องเธอ เธอก็เอียงหน้ามองกลับไป
มีคนอดไม่ได้ที่จะเปิดสมองแสงแอบถ่ายเธอ เธอก็ย่องเข้าไปใกล้ ๆ แล้วชูสองนิ้วทำท่าชูวี
ฉูหลิงเยว่เก็บยานบินให้กลับเป็นประแจ แล้วใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะเริ่มเดินดูรอบ ๆ อย่างสนุกสนาน เธอสัมผัสได้เลือนรางว่าคนเหล่านี้ทั้งอยากรู้อยากเห็น ชื่นชอบ และตื่นเต้นอยู่บ้าง? มีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่มี คือเจตนาร้ายกับจิตสังหาร
เป็นความรู้สึกที่แปลกดี ฉูหลิงเยว่ไม่ได้รังเกียจคนรอบข้างเหล่านี้ ดูเหมือนพวกเขาแค่ชอบมองเธอเฉย ๆ
เมื่อเจอเจ้าตัวน่ารักแสนสวยที่หลงเข้ามาในป่า ปฏิกิริยาแรกของมนุษย์ก็คือป้อนอาหาร!
หลังจากคนแรกป้อนเค้กเม็ดมะม่วงหิมพานต์รสถั่วพิสตาชิโอให้เธอสำเร็จ ก็ไม่มีใครหยุดได้อีก ขอแค่ยื่นอาหารให้ เธอก็รับไว้ พูดขอบคุณ แล้วเคี้ยวตุ้ย ๆ กินอย่างตั้งใจ
แถมเธอยังไม่เลือกกินด้วยนะ! ขอแค่เป็นอาหาร ต่อให้รสชาติประหลาดจนพิสดาร เธอก็ยังเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างว่าง่าย
ฉูหลิงเยว่ได้สัมผัสถึงความสุขและมิตรไมตรีที่สันติภาพระหว่างดวงดาวนำมาให้
ในเวลานี้ บนสตาร์เน็ตอีกด้านหนึ่ง วิดีโอและภาพสวย ๆ ของฉูหลิงเยว่ถูกแชร์ว่อนทั่วฟ้า
【เร็วเข้า เร็วเข้า มาช่วยกันจับจองเจ้าตัวน่ารักที่หลงมาในป่านี่เร็ว ช้าหมดอดนะทุกคน】
【หน้าตาดีแล้วเอามากินแทนข้าวได้จริง ๆ สินะ ให้ตายเถอะ!】
【เธอสวยมากกกก เธอเป็นใครกัน ฉันอยากรู้ประวัติทั้งหมดของเธอภายในสามนาที】
【นี่ ถ้าอยากรู้ทำไมไม่ถามช่องทางติดต่อเธอต่อหน้า มาถามกันไปทั่วทางออนไลน์แบบนี้เป็นอะไรหรือเปล่า (ถ้าถามได้แล้วอย่าลืมแท็กฉันด้วยนะ ช่วยสะกิดที)】
【(สะกิดที) +1】
【+1...】
บางคนร้อนใจจนกระโดดโลดเต้นอยู่บนอินเทอร์เน็ต ขณะที่อีกคนขยับเข้าไปใกล้แล้วเปิดถ่ายทอดสดชายหน้างาน ชายคนหนึ่งอายุราวสามสิบปี พูดสั่งสอนชาวเน็ตด้วยน้ำเสียงของผู้มีประสบการณ์ระหว่างไลฟ์ว่า “เด็ก ๆ ที่เกิดหลังปีสามพันแห่งปฏิทินดวงดาวเอ๋ย จบเห่แล้ว”
“ช่วงนี้เป็นฤดูรับสมัครของโรงเรียนนายร้อยต่าง ๆ แท้ ๆ กลับเอาแต่ไปอวยเด็กสาวบนสตาร์เน็ต คนรุ่นนี้แย่ลงทุกที ปีนี้โรงเรียนนายร้อยคงรับเด็กมีแววไม่ได้สักเท่าไรหรอก”
“ชิ!”
พูดจบแล้ว เขายังจงใจเบียดเข้าไปใกล้ฉูหลิงเยว่ คิดร้ายจะหันกล้องถ่ายทอดสดไปจับภาพส่วนสงวนของผู้หญิงแบบใกล้ชิด เพื่อเรียกยอดคนดู
เขาเห็นกระแสฮิตบนสตาร์เน็ตแถวนี้เลยตรงมาดู พอสังเกตอยู่ครู่เดียวก็สรุปได้ว่า เด็กสาวหน้าตาน่ารัก ดูไร้เดียงสาแบบนี้ขี้ขลาดที่สุด เสื้อผ้าที่ใส่ก็ขาดวิ่น ดูท่าทางยังไม่บรรลุนิติภาวะ แถมร่างกายก็ไม่มีคลื่นพลังจิต ดูยังไงก็เป็นลูกพลับนิ่ม ๆ ที่บีบง่าย