หยุนอี้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่ข้างเตียงในอพาร์ตเมนต์ มือถือชามยาอยู่
บนเตียงใหญ่ข้างกายมีชายหนุ่มวัยสิบแปดสิบเก้านอนอยู่ ร่างสูงใหญ่จนแม้จะนอนราบ ข้อเท้าก็ยังเลยขอบเตียงออกมา
หยุนอี้มึนงงไปหมด: ขายาวอะไรขนาดนี้...
ซ่งเยี่ยนเจ๋อหน้าซีดเผือด เอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า “พี่สาว เป็นพี่ที่ช่วยชีวิตผมไว้หรือครับ?”
เสียงของเขาแหบพร่า แววตาที่มองหยุนอี้เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
“พี่สาว ผมจะตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตผม ต่อจากนี้ผมจะเป็นคนของพี่”
“พี่อยากให้ผมทำอะไร ผมก็ทำได้ทั้งนั้น”
เขาเป็นคนที่กำลังจะตายอยู่แล้ว พี่สาวเป็นคนช่วยเขาขึ้นมา ต่อจากนี้เขาก็จะอยู่กับพี่ เธอจะเล่นกับความรู้สึกหรือร่างกายของเขาก็ได้ เขาไม่มีวันบ่นสักคำ
หยุนอี้ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ว่าเหตุใดจู่ ๆ เธอถึงกลายเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตหนุ่มหล่อคนนี้ไปได้ แล้วพ่อแม่ของเขาล่ะ?
พอก้มลงมอง เธอก็พบว่าตัวเองเปียกโชกเช่นกัน ดูท่าเธอคงช่วยซ่งเยี่ยนเจ๋อที่คิดจะกระโดดน้ำฆ่าตัวตายขึ้นมาจากน้ำ
เสียงระบบดังขึ้นในหัว
ระบบ: “โฮสต์โปรดทราบ กำลังจะแสดงข้อมูลภูมิหลังของเป้าหมายภารกิจ โปรดรับข้อมูล!”
【เป้าหมายภารกิจ: ซ่งเยี่ยนเจ๋อ สูง 186 เซนติเมตร เป็นหนุ่มคลั่งรักที่ขาดคนดูแลไม่ได้】
【ภารกิจ: ช่วยชีวิตซ่งเยี่ยนเจ๋อ เมื่อระดับความชื่นชอบที่ซ่งเยี่ยนเจ๋อมีต่อโฮสต์สูงถึง 100 เปอร์เซ็นต์ และความคิดทำลายตัวเองของเขาลดจาก 100 เปอร์เซ็นต์เหลือ 0 เปอร์เซ็นต์ ให้ถือว่าโฮสต์ทำภารกิจปัจจุบันสำเร็จ!】