นับว่าหาได้ยากนัก ในที่สุดก็ได้นอนหลับสนิทตลอดคืน
เขามองออกว่าเธอเป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเอง จึงไม่อาจฝืนกักเธอไว้ในคฤหาสน์ได้ เพราะมีแต่จะทำให้เธอรังเกียจเขามากขึ้น
เขาต้องสร้างสภาพความเป็นอยู่ที่ดีกว่าเดิมให้เธอ ให้เธออยู่อย่างสุขสบายจนไม่อยากจากคฤหาสน์ไปไหน
……
หยุนอี้นอนตื่นสายจนเลยเที่ยง กว่าจะงัวเงียลืมตาขึ้นจากผ้าห่มนุ่มนิ่ม
แสงแดดยามเที่ยงส่องผ่านม่านโปร่ง เธอบิดขี้เกียจแล้วค่อย ๆ เดินไปยังห้องอาหาร บ่าวเตรียมเกี๊ยวกุ้งร้อน ๆ ไว้ให้หนึ่งชามแล้ว
เกี๊ยวนี้ห่อไว้ตั้งแต่เช้า แต่ไม่ได้ต้มทิ้งไว้ตั้งแต่เช้าตรู่ บ่าวรอจนหยุนอี้ตื่นและค่อย ๆ ลงมาชั้นล่างจึงเริ่มลงมือต้ม แบบนี้เกี๊ยวที่เพิ่งต้มเสร็จจะมีรสสัมผัสดีกว่า แป้งไม่เละจนเกินไป
หยุนอี้นั่งลงข้างโต๊ะ บ่าวยกเกี๊ยวมาวางให้ พร้อมเตรียมตะเกียบและช้อนเรียบร้อย
เธอมองน้ำซุปใสแจ๋ว มีไข่ฝอยสีทองกับต้นหอมซอยสีเขียวลอยอยู่ เกี๊ยวอวบอ้วนสีขาวเรียงรายอยู่ก้นชามราวกับก้อนทอง
หยุนอี้ค่อย ๆ กัดแป้งบางราวปีกจักจั่น เนื้อกุ้งสีชมพูเด้งดึ๋งก็เผยออกมา น้ำหวานสดชื่นแผ่ซ่านเต็มปาก ไส้หมูมีทั้งส่วนมันและเนื้อ ห่อหุ้มความหวานสดของกุ้งไว้ พร้อมกลิ่นหอมเผ็ดร้อนจากขิงสับเล็กน้อย
หยุนอี้กินอย่างเอร็ดอร่อยจนสีหน้าผ่อนคลาย แม้แต่น้ำซุปก็ซดจนหมดเกลี้ยง
หลังอิ่มหนำสำราญ เธอประคองเอวแล้วเอนกายพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน บ่าวยกผลไม้ที่ล้างและหั่นเรียบร้อยมาให้