พ่อครัวเผยสีหน้าเหมือนกำลังบอกว่า “ได้ความรู้แล้ว” และ “เข้าใจแล้ว” ก่อนเริ่มจัดเมนูและเตรียมวัตถุดิบ
……
เมื่อโหลวฝู่เฉินอุ้มหยุนอี้ออกจากห้องหนังสือที่เชื่อมกับระเบียง เวลาก็ผ่านไปแล้วสองชั่วโมง
หยุนอี้ในอ้อมแขนไร้เรี่ยวแรงไปทั้งตัว ราวกับกระดูกถูกดึงออกไปหมด แม้แต่ปลายนิ้วยังเผยสีชมพูระเรื่ออย่างเกียจคร้าน
เธอเอนพิงแผงอกเขาอย่างว่าง่าย ปล่อยให้เขาอุ้มเดินผ่านโถงทางเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำที่อบอวลด้วยไอน้ำอุ่นชื้น
โหลวฝู่เฉินค่อย ๆ วางเธอลงในอ่างอาบน้ำอุ่น แล้วชำระล้างร่างกายให้เธออย่างทะนุถนอม สายน้ำไหลริน ไอร้อนพร่ามัวคิ้วตาคมลึกของเขา ทว่าความอิ่มเอมและความอ่อนโยนยังคงไม่จางหาย
หลังอาบน้ำเสร็จ เขาก็เข้าไปอาบน้ำด้วย จากนั้นใช้ผ้าเช็ดตัวนุ่ม ๆ ห่อตัวเธอไว้ ก่อนสวมชุดนอนสบาย ๆ ให้
เขาช้อนอุ้มเธอขึ้นแนวนอนแล้วพาไปยังห้องอาหาร
บนโต๊ะอาหารตัวยาวมีอาหารเลิศรสที่จัดเตรียมไว้อย่างประณีตเต็มไปหมด กลิ่นหอมชวนกินลอยอบอวลในอากาศ
โหลวฝู่เฉินไม่ได้วางเธอลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ แต่กลับนั่งลงก่อน แล้วอุ้มเธอให้นั่งเอียงอยู่บนต้นขาแข็งแรง มือข้างหนึ่งโอบเอวไว้ กักเธอให้อยู่ในอ้อมแขนอย่างมั่นคง
เขาไม่อาจทำใจปล่อยเธอได้แม้เพียงชั่วขณะ
พวกคนรับใช้พากันถอยออกไปอย่างรู้หน้าที่
สายตาของหยุนอี้หยุดอยู่ที่ข้าวผัดสับปะรดสีทองอร่ามตรงกลางโต๊ะ
เมล็ดข้าวอวบอิ่มคลุกเคล้ากับแฮม ถั่วลันเตา ข้าวโพด และแครอตหั่นเต๋า ตักใส่เปลือกสับปะรดที่คว้านเนื้อออก กลิ่นผลไม้เปรี้ยวหวานชวนลิ้มลองผสมกับไอร้อนจากข้าวผัด
ยังมีปลากะพงนึ่งซีอิ๊วที่เธอชอบที่สุด เนื้อปลาขาวนุ่ม โรยขิงซอยกับต้นหอมซอย ราดด้วยซอสสีน้ำตาลอ่อน