นั่นคือช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดในอาชีพของเขา เป็นการพลิกสถานการณ์กลับมาชนะจากการตกเป็นรองที่ราวกับตำราเรียน ตอนเลือกวิดีโอนี้ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวเขา—อยากให้เธอเห็นตัวเองในยามสง่างามเปี่ยมชีวิตชีวาที่สุด
หยุนอี้รับแท็บเล็ตมา ปลายนิ้วเฉียดหลังมือเขาโดยไม่ตั้งใจ หลิงเย่าก็รีบชักมือกลับทันที
“ฉันจะหาคนมาซ่อมไฟในห้องนี้ให้ คุณไปพักห้องข้าง ๆ เถอะ”
หยุนอี้เดินไปห้องข้าง ๆ แล้วก็เห็นกรงอีกใบ เธอหันมามองเขาอย่างพูดไม่ออก “บ้านคุณมีกี่กรงกันแน่?”
“ก็มีแค่สองกรงนี่แหละ ใบนี้เอาไว้สำรอง”
หลิงเย่าเห็นหยุนอี้เดินเข้าไปในกรงอย่างว่าง่าย แล้วนอนลงบนฟูก จึงเดินออกไป
แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ทันรู้ตัวว่า ครั้งนี้ไม่ได้ล่ามมือและเท้าของเธอ ทั้งยังไม่ได้ล็อกกรงด้วย
……
สโมสร
หลิงเย่าลงแข่งเป็นคู่เอก ทันทีที่การแข่งขันเริ่ม หมัดของเขาก็รัวใส่อีกฝ่ายราวกับสายฝน จนคู่ต่อสู้แทบตั้งรับไม่อยู่
หมัดเหวี่ยงขวาของหลิงเย่าพุ่งขึ้นจากช่วงเอว พร้อมกับการบิดหมุนทั้งร่าง
เสียงกระดูกกระแทกทึบดังขึ้น คู่ต่อสู้ถูกเขาชกจนล้มลงและลุกไม่ไหว เสียงกรรมการนับกับเสียงอุทานตกใจของผู้ชมดังสนั่นขึ้นพร้อมกัน
หมัดของหลิงเย่ายังคงพุ่งต่อไป กรรมการเป่านกหวีดเสียงดังฉับพลันเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของเขา
หลิงเย่ายืนนิ่งอยู่กับที่ ถุงมือชกมวยยังค้างอยู่ในท่าชกออกไป แสงสปอตไลต์สว่างจ้าจนเขาลืมตาแทบไม่ขึ้น