วิญญาณแยกดวงนี้ทันทีที่หลุดพ้นจากร่างเนื้อ ก็กลืนกินพลังหยินบริสุทธิ์ก้อนนั้นกลางอากาศซึ่งเป็นของยมทูตผีแดงราวกับวาฬยักษ์สูบน้ำเข้าไปในทันที
เมื่อได้รับพลังงานมหาศาลเช่นนี้ ดวงวิญญาณแยกที่เดิมอ่อนแอของกู่ฉางเซิงก็เริ่มเติบโตและแปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว
จาก “วิญญาณล่องลอย” โปร่งใสซึ่งเป็นระดับต่ำสุด ก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็น “ผีพยาบาท” ที่มีดวงตาแดงก่ำ ต่อมาพลังหยินก็แปรเป็นพิษมาร ทะลวงขึ้นสู่ขั้น “ปีศาจร้าย” ใบหน้าเขียวเขี้ยวยาว!
ท้ายที่สุด ผิวกายของดวงวิญญาณแยกก็รวมตัวเป็นพิษมารดำข้นจับต้องได้ ก้าวข้ามเข้าสู่ขั้น “อสูรร้าย” ในคราวเดียว!
อย่างไรก็ตาม ระยะห่างจากขั้น “นายพลผี” ยังอีกไกลพอสมควร ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นการก้าวข้ามระดับชีวิต
หลังดวงวิญญาณแยกมั่นคงในขั้นอสูรร้ายแล้ว ร่างจริงของกู่ฉางเซิงก็ลืมตาขึ้น ก่อนหยิบโลงศพทองแดงหนักอึ้งที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาจากแหวนเก็บของวงหนึ่ง
ร่างเนื้อของเขานอนลงในโลงทองแดงด้วยความสมัครใจ จากนั้นจึงใช้วิชาหายใจเต่า
ลมหายใจหยุดลง หัวใจหยุดเต้น ร่างเนื้อเข้าสู่ “สภาพเลียนแบบความตาย” โดยตรง ต่อมา ดวงวิญญาณแยกของกู่ฉางเซิงที่กลายเป็นอสูรร้ายก็ลอยเข้ามา หยิบแหวนเก็บของขึ้นมา แล้วใช้ความคิดเพียงวูบเดียว เก็บโลงศพทองแดงที่บรรจุร่างเนื้อของตนเข้าไปในแหวนทันที
มีเพียงการทำให้ร่างเนื้อเข้าสู่สภาพเลียนแบบความตายด้วยวิธีนี้เท่านั้น จึงจะสามารถเก็บมันเข้าไปในพื้นที่กักเก็บในฐานะ “สิ่งไร้ชีวิต” ได้ นี่คือความมั่นใจของกู่ฉางเซิงที่ทำให้เขากล้าเดินบนเส้นทางผีบำเพ็ญอย่างเต็มตัว เพื่อแย่งชิงแท่นบูชาวิวัฒนา และรับประกันความปลอดภัยของร่างเนื้อ!