บทที่ 26 ลู่หลีชี้แนะ มองทะลุจุดอ่อน!
สิ่งที่ทำให้ลู่หลีประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ภายในร่างของเซียวฟาน มีร่องรอยของโซ่ตรวนมหาวิถีอันหนาหนักห้าเส้นที่ถูกทำลายลงอย่างรุนแรง
สายธรรมกายแห่งยุคโบราณที่ทำลายโซ่ตรวนได้ถึงห้าเส้น มีทั้งร่างกายที่แข็งแกร่งและเลือดลมอันน่าสะพรึงกลัว แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นแปรสภาพก็ยังเทียบไม่ติด!
สำหรับร่างกายเช่นนี้ การสังหารศัตรูข้ามขอบเขตใหญ่แทบเป็นเรื่องธรรมดา
ไม่เพียงเท่านั้น ดวงตาคู่ซ้อนของลู่หลีขยับเล็กน้อย ก่อนจะจับจ้องไปยังแหวนสีดำสนิทบนนิ้วชี้มือขวาของเซียวฟาน
ในสายตาของเขา บนผิวแหวนมีลวดลายอำพรางฟ้าดินที่ลึกล้ำสลักเอาไว้ เพียงพอจะหลบเลี่ยงการหยั่งรู้ของมหาปราชญ์หรือแม้แต่กึ่งจักรพรรดิได้
ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับดวงตาคู่ซ้อนคู่นี้ ซึ่งมองทะลุแก่นแท้ของทุกสรรพสิ่งได้ ลวดลายเหล่านั้นก็ไม่ต่างจากสิ่งไร้ประโยชน์
เพียงมองแวบเดียว ลู่หลีก็มองทะลุ ภายในพื้นที่ของแหวนมีวิญญาณตกค้างที่แตกสลายตนหนึ่งซ่อนตัวอยู่ แม้จะอ่อนแอ แต่แก่นแท้กลับอยู่ในระดับกึ่งจักรพรรดิ!
“ถอนหมั้น คนไร้ค่าพลิกชะตา พกคุณลุงเฒ่าระดับกึ่งจักรพรรดิไว้คอยชี้แนะ มีร่างกายที่แข็งแกร่งเกินฟ้าประทาน แถมยังคิดจะข้ามขอบเขตไปตบหน้าคนอื่นอีก…”
ลู่หลีลอบไตร่ตรององค์ประกอบเหล่านี้ในใจ มุมปากพลันยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน
“เจ้าหนูนี่คงเป็นบุตรแห่งโชคชะตาที่แบกรับโชควาสนาแห่งฟ้าดินของโลกเสวียนเทียนแห่งนี้กระมัง”
“แต่ดันมาเจอจักรพรรดิอย่างข้า ผู้เป็นตัวแปรที่ใหญ่ที่สุด… นับว่าเจ้าบุตรแห่งโชคชะตาโชคร้ายจริง ๆ”
ในขณะนี้ การต่อสู้ปะทุขึ้นทันที ณ สนามฝึกยุทธของสำนักไท่ชู