ลู่หลีพยักหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงสงบนิ่งแต่แฝงอำนาจเด็ดขาดที่ไม่อาจโต้แย้ง “ไม่เป็นไร ในเมื่อเจ้าทุ่มเทให้จักรพรรดิอย่างสุดกำลัง เมื่อเรื่องนี้จบลง ข้าจะไปยังแดนต้องห้ามแห่งชีวิตด้วยตนเอง เพื่อชิงยาวเศษอมตะที่สมบูรณ์มาหนึ่งต้น ให้เจ้าได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง!”
เมื่อได้ยินคำมั่นสัญญาของจอมจักรพรรดิ เทียนจีจื่อตื่นเต้นจนน้ำตาแห่งวัยชราไหลพราก
“แต่ในเมื่อพวกเรารู้แผนของเขาอมตะล่วงหน้าแล้ว...” ลู่หลียกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “เช่นนั้นข้าก็จะเล่นกับพวกมันให้สนุก ใช้แผนของพวกมันย้อนเล่นงานพวกมันเสียเลย”
เขารู้ดีว่าการถูกจอมสูงสุดมืดผู้ครอบครองวิถีมหาภาวะแห่งมิติจับจ้องอยู่ในเงามืดตลอดเวลา ย่อมเป็นภัยแฝงในท้ายที่สุด
จะมีเหตุผลอะไรให้ต้องคอยป้องกันโจรไปเป็นพันวัน? ในเมื่อจักรพรรดิโบราณชี่หลินกล้าออกจากเขตต้องห้ามแล้ว ก็สังหารนกที่ยื่นหัวออกมาก่อนเสีย!
ลู่หลีส่งกระแสเสียงเรียกกู่ชิงเชิงมาทันที แล้วบอกแผนของเขาอมตะ รวมถึงวิธีรับมือของตนให้นางฟัง
เมื่อได้ฟัง กู่ชิงเชิงก็ตอบตกลงอย่างเด็ดขาด “ขอเพียงช่วยแบ่งเบาภาระให้ท่านได้ ชิงเชิงยินดีเป็นเหยื่อล่อ”
ดังนั้น ภายใต้การจัดเตรียมของลู่หลี กู่ชิงเชิงกับเทียนจีจื่อจึงแยกกันเดินทาง ออกจากตระกูลกู่อย่างเอิกเกริก มุ่งหน้าไปยังเมืองสองแห่งซึ่งอยู่คนละทิศในจิงโจวกลาง
ก่อนออกเดินทาง ลู่หลีใช้วิถีมหาภาวะแห่งมิติทิ้งตรามิติที่ไม่อาจลบเลือนไว้ลึกในดวงวิญญาณของเทียนจีจื่อ
หากเทียนจีจื่อตกอยู่ในอันตราย เขาก็จะข้ามผ่านห้วงมิติอันไร้สิ้นสุดไปปรากฏตัวได้ในพริบตา
ส่วนกู่ชิงเชิงนั้น ตามการคาดการณ์ของเทียนจีจื่อ เป้าหมายแรกของจักรพรรดิโบราณชี่หลินมีโอกาสสูงที่จะเป็นนาง