ในเวลาเดียวกัน หลังกลืนเครื่องสังเวยเข้าไปแล้ว พลังหยินในร่างของนางมังกรปีศาจก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างฉับพลัน จนสามารถทะลวงพันธนาการได้สำเร็จ
มันแหงนหน้าคำราม เสียงที่เปล่งออกมาไม่เหมือนเสียงมังกรร้อง หากคล้ายเสียงคำรามของผีร้าย และในที่สุดมันก็เลื่อนขั้นเป็นราชาผีแห่งโลกนี้อย่างสมบูรณ์!
“ปีศาจร้าย หยุดอาละวาดเดี๋ยวนี้!”
ขณะที่นางมังกรปีศาจกำลังจะเริ่มเข่นฆ่า เสียงแค่นเย็นชาพลันดังมาจากขอบฟ้า
จางเต้าเสวียน จารย์เทพในชุดคลุมสีม่วง ถือกระบี่ไม้ฟ้าผ่า พุ่งลงมาจากฟ้าราวกับดาวตก ขวางอยู่เบื้องหน้าชาวบ้านหมู่บ้านเฉินเจีย
เขาจ้องนางมังกรปีศาจอย่างเกรี้ยวกราด เตรียมจะใช้วิชาสายฟ้าสังหารมัน
ทว่าชาวบ้านหลายร้อยคนที่มีเฉินโชโจวจวัด หัวหน้าหมู่บ้านเป็นผู้นำ กลับไม่เพียงไม่สำนึกบุญคุณที่จางเต้าเสวียนช่วยชีวิตพวกตน แต่ยังพร้อมใจกันเข้ามาขวางหน้าเขา!
“เจ้าจมูกวัวเฒ่า จะทำอะไรน่ะ?”
“นี่คือราชามังกรผู้คุ้มครองหมู่บ้านเฉินเจียของเรา! เจ้าอย่าคิดลงมือกับราชามังกรเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นหากทำให้ราชามังกรพิโรธ คนทั้งหมู่บ้านก็ต้องตายไปพร้อมเจ้า!”
ชาวบ้านพากันกล่าวหาและสาปแช่งจางเต้าเสวียนอย่างบ้าคลั่ง บางคนถึงกับเก็บก้อนหินขว้างใส่เขา พวกเขากลับใช้ร่างเนื้อของตนปกป้องราชาผีที่เพิ่งกลืนเด็กสาวสี่คนลงท้องไปทั้งเป็นอย่างโจ่งแจ้ง!
เมื่อเห็นภาพนี้ จางเต้าเสวียนก็โกรธจนตัวสั่น จิตแห่งมรรคาที่บำเพ็ญมานานนับร้อยปีแทบจะสั่นคลอน
ราชาผีนางมังกรที่เพิ่งเลื่อนขั้นมาใหม่เห็นดังนั้น จึงเลิกเสแสร้ง มันฉีกเปลือกนอกจอมปลอมของราชามังกรทิ้ง เผยร่างเทพผีร้ายกาจที่มีเกล็ดเน่าเปื่อยปกคลุมทั่วร่าง พร้อมแผ่กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งไปทั่วฟ้า