เห็นได้ชัดว่าเหตุที่เขาก้าวมาถึงขั้นนี้ได้อย่างรวดเร็ว เป็นเพราะในช่วงเวลาอันสั้น เขากลืนกินราชาผีที่เหลืออยู่ทั้งหมดในวังราชาผีจนสิ้นแล้ว!
ดวงวิญญาณแยกของกู่ฉางเซิงนั่งอยู่บนบัลลังก์ มองลงมายังราชาผีหยิวหมิงที่กลับมาในสภาพบาดเจ็บสาหัส
เขาแค่นเสียงเย็นชา “เจ้าขยะไร้ประโยชน์ ถูกอัดจนอยู่ในสภาพเช่นนี้ แต่ก็ดีที่เจ้ามาพอดี
เพียงกลืนกินแก่นแท้ของเจ้าอีกคน ข้าผู้นี้ก็จะสามารถทะลวงพันธนาการ เลื่อนขั้นเป็นเทพผีแห่งแดนชางหยุนได้อย่างสมบูรณ์!”
กู่ฉางเซิงวางแผนการไว้อย่างลึกซึ้ง เขาคิดว่าภายใต้การกดข่มของกฎพื้นฐานแห่งมิติอันทรงพลังของโลกใบเล็กแห่งนี้ ต่อให้จักรพรรดิมารนิรันดร์ข้ามมิติมาด้วยภาพฉายตนเอง พลังของอีกฝ่ายก็ต้องถูกจำกัดอย่างหนักแน่นอน!
ส่วนเขา ขอเพียงเลื่อนขั้นเป็นเทพผีที่อยู่เหนือจารย์เทพได้สำเร็จ
เขาก็จะมีสิทธิ์มีเสียงอย่างเด็ดขาดในโลกใบนี้ และไม่ต้องหวาดกลัวภัยคุกคามใด ๆ จากจักรพรรดิมารนิรันดร์อีกต่อไป!
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากหลอมรวมความทรงจำของราชาผีผู้ทรงพลังมากมายในวังราชาผีแล้ว
เขายังได้ค้นพบความลับอีกอย่างหนึ่งของแดนชางหยุนอย่างน่ายินดี!
นั่นคือ หากเลื่อนขั้นสู่ระดับเทพผีได้สำเร็จ ก็จะสามารถแย่งชิงอำนาจวิถีแห่งสวรรค์บางส่วนของโลกนี้มาได้ในระดับหนึ่ง!
หากเป็นสายจารย์เทพ ขอเพียงเลื่อนขั้นสู่ระดับ “เซียนแห่งพิภพ” ได้สำเร็จ ตามทฤษฎีแล้วก็สามารถแย่งชิงอำนาจบางส่วนมาได้เช่นกัน
เพราะไม่ว่าจะเป็นเทพผีหรือเซียนแห่งพิภพ สำหรับแดนชางหยุนแล้ว ต่างก็ถือเป็นผู้เป็นที่โปรดปรานซึ่งกำเนิดมาพร้อมโชควาสนาแห่งแผ่นดินและฟ้า!
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ในดวงวิญญาณแยกของกู่ฉางเซิงยังซ่อนเศษจานวัฏฏะที่เขาพกติดตัวมาด้วยตอนกลับชาติมาเกิดเอาไว้