บทที่ 39 คลื่นสิ่งลึกลับระลอกแรกบุกโจมตี
เนื่องจากสิ่งลึกลับตายอดอาหารในประเทศซากุระมีจำนวนมหาศาล อีกทั้งพลังลี้ลับของชิโบะ เก็นชินก็มีจำกัด แผนการนี้จึงถูกแบ่งออกเป็นหลายระลอกเพื่อดำเนินการ
“ระลอกแรก ให้รวบรวมและขับไล่สิ่งลึกลับตายอดอาหารที่เติบโตเร็วที่สุดห้าสิบตัว ส่งไปยังประเทศมังกรเพื่อหยั่งเชิงก่อน”
ชิโบะ เก็นชินสั่งการด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ส่วนพิกัดที่เราจะส่งพวกมันไป ก็คือบริเวณใกล้สำนักงาน 749 สาขาเมืองไห่เทียน ประเทศมังกร!”
……
ณ คฤหาสน์ผู้ครองแคว้นในป่าสนดำแห่งทุ่งร้างนิรันดร์ ลู่เสวี่ยเหยาได้จัดวางไม้สนดำพันปีที่เก็บรวบรวมมาไว้ในโถงใหญ่อย่างเป็นระเบียบ
“หึ่ง—”
ห้วงอากาศสั่นไหว ภาพฉายของลู่หลีปรากฏตัวขึ้นตรงเวลา
ลู่หลีไม่พูดพร่ำทำเพลง ยื่นมือคว้าไปในอากาศโดยตรง ไม้สนดำก้อนใหญ่แยกสลายและหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วภายใต้กฎแห่งจักรพรรดิของเขา
ปลายนิ้วของเขาลุกเป็นเปลวไฟ ใช้ฟ้าดินเป็นเตาหลอม ตัดแต่งและขึ้นรูปไม้ที่มีพลังหยินเข้มข้นเหล่านี้อย่างแม่นยำ จนสุดท้ายหลอมเป็นธงประจำม่านพลังสีแดงคล้ำสิบสองผืน ซึ่งแผ่กลิ่นคาวเลือดเข้มข้น และจานม่านพลังแกนกลางหนึ่งแผ่นที่สลักลวดลายมารอันซับซ้อนไว้เต็มพื้นผิว
ท่วงท่าของลู่หลีลื่นไหลราวเมฆเคลื่อนสายน้ำ แม้จะเป็นเพียงการหลอมม่านพลังชำแหละเลือดขั้นพื้นฐานชุดหนึ่ง ทว่าวิธีการที่เป็นธรรมชาติราวกับเกิดขึ้นเอง ใกล้เคียงกับวิถีแห่งเต๋า ก็ยังทำให้ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนในห้องไลฟ์สดของประเทศมังกรตะลึงงัน
“ลื่นไหลเกินไปแล้ว… ผมรู้สึกเหมือนไม่ได้ดูไลฟ์สดเอาชีวิตรอด แต่กำลังดูยอดฝีมือบำเพ็ญเซียนระดับสูงสาธิตหลอมอาวุธอยู่เลย”
“ไม่รู้ว่าม่านพลังที่หลอมจากไม้ศักดิ์สิทธิ์ชุดนี้จะมีอานุภาพร้ายกาจแค่ไหน?”