บทที่ 40 ช่องโหว่ในการป้องกัน? ร้อยกุ้ยพิทักษ์ด่าน!
ขณะเดียวกัน จำนวนคอมเมนต์ในห้องถ่ายทอดสดทางการของประเทศมังกรก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างระเบิดระบัน
ในนั้นมีผู้ชมจากประเทศกิมจิและประเทศซากุระจำนวนมากปะปนอยู่ แต่ละคนพูดจาอวดดี
“ฮ่า ๆ ๆ! คราวนี้ลู่เสวี่ยเหยาของประเทศมังกรตายแน่!”
“นี่เป็นเพียงคลื่นสิ่งลึกลับรอบแรก! ดินแดนของผู้ถูกสวรรค์เลือกคนอื่นมีพื้นที่แค่ไม่กี่สิบตารางเมตร ป้องกันยังพอทำได้ง่ายอยู่บ้าง
แต่เธอกลับทำตัวฉลาดเกินไป สร้างกำแพงเมืองล้อมป่าสนดำที่มีรัศมีสิบลี้เข้าไปทั้งหมด! พื้นที่ป้องกันกว้างขนาดนี้ เธอจะเอาอะไรไปป้องกัน?”
“นั่นสิ! ไม่เพียงแนวป้องกันจะยาวเกินไป ในป่าที่เธอล้อมไว้ก็มีสิ่งลึกลับซ่อนอยู่มากมายอยู่แล้ว
พอคลื่นสิ่งลึกลับปะทุขึ้น ถูกโจมตีทั้งจากข้างในและข้างนอก ดินแดนทั้งหมดต้องพังทลายลงในพริบตา เมืองแตก ผู้คนล้มตายแน่นอน!”
เมื่อเห็นคอมเมนต์เยาะเย้ยที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายเหล่านี้ ผู้ชมชาวประเทศมังกรก็เปิดฉากโต้กลับอย่างดุเดือดทันที
“พูดจาเหลวไหล! ลู่เสวี่ยเหยามีม่านพลังใหญ่สองแห่งคอยปกป้องอยู่ พวกแกรู้อะไรบ้าง!”
“อิจฉาจนตัวสั่นเลยสินะ! เอาแต่แซะอยู่นั่นแหละ! ลู่เสวี่ยเหยาของเราเดินสายผู้บำเพ็ญมารควบคู่กับสร้างเมือง พวกแกรู้จักธงหมื่นวิญญาณไหม? รู้จักคำว่าปิดประตูตีหมาไหม?”
ส่วนในห้องถ่ายทอดสดของหลิ่วเมิ่งซี ผู้ถูกสวรรค์เลือกอีกคนหนึ่งของประเทศมังกร บรรยากาศกลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
หลิ่วเมิ่งซีหลบเข้าไปในคฤหาสน์ผู้ครองแคว้นของตนตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้วลงกลอนประตูหินระดับสองแน่นหนา
เธอฟังเสียงลมด้านนอก ไม่เพียงไม่หวาดกลัว มุมปากยังยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ยอย่างได้ใจ