บทที่ 42 สิ่งลึกลับหยุดทำงาน พลังของเถาเถียว!
การที่สำนักงานใหญ่ส่งเขามาครั้งนี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับเมืองไห่เทียนเพียงใด
ประการแรก คือมาช่วยสาขาเทียนไห่จัดวางม่านพลังชำแหลกเลือดที่ลู่เสวี่ยเหยาเนรมิตกลับมา ให้สมบูรณ์แบบบริเวณรอบนอกฐานทัพ
ม่านพลังใหญ่ที่ออกแบบมาเพื่อต่อกรกับสิ่งลึกลับสายเลือดโดยเฉพาะนี้ เพิ่งติดตั้งเสร็จและเปิดใช้งานไปเมื่อครู่
ส่วนประการที่สอง คือคำสั่งเด็ดขาดจากสำนักงานใหญ่ ที่ให้สวีจิ่งหมิง ผู้เป็นยอดกำลังรบ มาประจำการเฝ้าเมืองไห่เทียนเพียงลำพัง!
เจตนาของสำนักงานใหญ่ชัดเจนนัก คือห้ามให้เมืองไห่เทียน บ้านเกิดในโลกความจริงของลู่เสวี่ยเหยา เกิดความผิดพลาดขึ้นแม้แต่น้อย เพื่อให้ลู่เสวี่ยเหยาที่กำลังต่อสู้อยู่ท่ามกลางทุ่งร้างนิรันดร์ไร้กังวลเรื่องเบื้องหลังโดยสิ้นเชิง
“หัวหน้าทีมสวีครับ ม่านพลังใหญ่ทดสอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทำงานได้ปกติ”
ลู่หมิงหยวนรายงานว่า “ตราบใดที่ไม่เจอเหตุการณ์ลึกลับระดับเอขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์ เมืองไห่เทียนก็ปลอดภัยไร้กังวลแล้วครับ”
สวีจิ่งหมิงนั่งอยู่บนโซฟา พยักหน้าเบา ๆ กำลังจะยกชาขึ้นจิบสักคำ
แต่ในวินาทีนั้นเอง ดวงตาที่เดิมปิดลงเพียงครึ่งเดียวของเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที!
ไม่เพียงเท่านั้น กลางหน้าผากของเขาพลันมีเสียงเนื้อฉีกขาด ก่อนจะเบิกออกเป็นดวงตาสีเลือดดวงที่สาม ซึ่งตั้งขึ้นในแนวตั้งอย่างแข็งกร้าว!
นี่คือความสามารถที่เขาได้รับหลังจากให้เถาเที่ยกลืนกินสิ่งลึกลับประเภทตรวจจับชนิดพิเศษไปตัวหนึ่ง นั่นคือ ตาลึกลับ!
ผ่านดวงตาที่สามอันแปลกประหลาดนี้ สายตาของสวีจิ่งหมิงทะลุผ่านกำแพงหนาหลายชั้นของฐานทัพ มองเห็นภาพภายนอกได้โดยตรง