หลังจากส่งเฟิงหนิงกลับไปแล้ว หลิวอี้เฟยก็กลับมายังอพาร์ตเมนต์ของสวีฉางฉินเพียงลำพัง
เธอที่กำลังรู้สึกผิดหวังอย่างหนัก ตอนนี้สิ่งที่ต้องการที่สุดก็คือคำปลอบโยนจากคนที่รัก
"ฉางฉิน ฉันว่าทูตระดับโลกของบุลการีคงไม่ได้แล้วล่ะ"
"เป็นอะไรไป?"
สวีฉางฉินสัมผัสได้ถึงอารมณ์หดหู่ของหลิวอี้เฟย จึงดึงเธอเข้ามากอดและถามด้วยความเป็นห่วง
"ฮึ่ม ก็เจ้า Zhao ไง ไอ้สารเลวนั่น..."
หลิวอี้เฟยเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง พร้อมกับด่าไปด้วย พอระบายออกมาก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ
"ไปๆๆ ตกลงว่าจะซื้อมอเตอร์ไซค์ไม่ใช่เหรอ เราไปกันเลยตอนนี้"
สำหรับผู้หญิงแล้ว วิธีแก้ทุกข์ที่ดีที่สุดก็คือการช้อปปิ้งอย่างแน่นอน
สวีฉางฉินมองเธอที่พยายามทำเป็นร่าเริง ดวงตาแวววาวมีความเยือกเย็นที่คาดไม่ถึง
จ้าวข่าย?
ตัวแทนจำหน่ายบุลการี?
ฉันจำไว้แล้ว ตระกูลซูแห่งกูซูก็จำเจ้าไว้เหมือนกัน
คนไม่คู่ควรกับตำแหน่ง ย่อมต้องพบภัยพิบัติ
พวกเด็กเน็ตไอดอลสมัยนี้ ไร้คุณภาพขนาดนี้เลยเหรอ?
สวีฉางฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แค่โทรศัพท์หนึ่งสาย ก็ทำให้จ้าวข่ายรู้ซึ้งถึงอำนาจที่แท้จริงได้
แต่หลิวอี้เฟยกลับคิดว่าเขาเสียดายเงิน จึงดึงข้อมือเขาไว้
"ถึงจะไม่ได้เซ็นสัญญาเป็นทูต แต่เงินซื้อมอเตอร์ไซค์ฉันยังมี"
"แล้วจะซื้อก็ต้องซื้อรุ่นที่ดีที่สุด ฉันหาไว้แล้ว"