กองถ่ายเรื่องฮวามู่หลานใกล้จะหยุดชะงักลง หลิวอี้เฟยแอบหลบอยู่ในห้องพัก ฉวยเวลาว่างอันสั้นโทรหาสวีฉางฉิน
มีเพียงเสียงอันอ่อนโยนของแฟนหนุ่มเท่านั้น ที่ช่วยปลอบประโลมความน้อยใจและความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันของเธอได้ชั่วคราว
ถูกทุนใหญ่กดขี่ ถูกสัญญาผูกมัด ถูกบีบให้ยอมรับการแก้บทแบบพลิกโฉม เก็บกดอารมณ์ด้านลบไว้มากมายเกินจะรับไหว
เงียบไปสองสามวินาที จู่ ๆ เธอก็เอ่ยถามอะไรที่ไม่มีความหมายชัดเจนออกมาเบา ๆ
"ถ้าฉันไม่มีเงินแล้ว นายจะยังแต่งงานกับฉันไหม?"
คำถามนี้ดูไร้สาระ แต่แฝงไปด้วยความไม่มั่นใจที่ซ่อนไว้ไม่อยู่
ปลายสาย สวีฉางฉินหยุดไปครู่หนึ่ง ไม่รู้จะตอบอะไรดี
ในใจเขารู้สึกจนใจอยู่ไม่น้อย
หลิวอี้เฟยทุ่มสุดตัวในการถ่ายทำ เก็บสะสมทรัพย์สินไว้มากมาย ซึ่งในสายตาคนทั่วไปถือเป็นความมั่งคั่งที่ไกลเกินเอื้อม
แต่สำหรับเขาแล้ว รายได้และเงินเก็บเท่านี้ ยังไม่เท่ากับเงินที่เขาควักจ่ายไปโดยไม่คิดแม้แต่น้อย ไม่มีค่าอะไรเลย
ช่วงเวลาที่เขานิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที ตกถึงหูหลิวอี้เฟยกลายเป็นความลังเลและไม่แน่ใจ
เธอรู้สึกเจ็บในใจเล็กน้อย แกล้งทำเป็นงอนแล้วส่งเสียงฮึดฮัด
"ฉันรู้แล้วว่านายเป็นแบบนี้"
"แต่ไม่เป็นไร ต่อให้ฉันไม่มีเงินวันหน้า ฉันก็จะติดตามนายไปเรื่อย ๆ"
"พูดอีกทีเถอะ ถ้าคราวนี้ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ กลายเป็นไม่ได้เป็นดาราดัง ไม่มีรายได้ ไม่มีชื่อเสียง"