กวานหลานเยวี่ยนคือพิพิธภัณฑ์ประจำตระกูลที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุของตระกูลสวีแห่งกูซู
ที่นี่เก็บซ่อนเรื่องราวตลอดพันปีของตระกูลสวี มีทั้งข้าวของของบรรพบุรุษรุ่นแล้วรุ่นเล่า บันทึกที่เขียนด้วยลายมือ และเป็นประจักษ์พยานถึงการเปลี่ยนแปลงและความรุ่งเรืองตกต่ำของตระกูล
ห้องโถงใหญ่ที่อยู่ลึกที่สุดในคฤหาสน์ประดิษฐานทะเบียนสายตระกูลที่สืบสายตรงของตระกูลสวี เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นหัวใจสำคัญที่สุดของทั้งตระกูล
เช้าวันนี้ ฟ้าเพิ่งสาง หลี่เข่อเล่อก็พาอวี๋เจียไถมาถึงกวานหลานเยวี่ยน
ทั่วทั้งคฤหาสน์เริ่มจัดเตรียมงานกันอย่างเร่งรีบ ทีมงานเดินขวักไขว่ไปมา ทำตามคำสั่งของหลี่เข่อเล่อและจัดการทุกอย่างอย่างเป็นระเบียบ
“ตรงนี้กวาดพื้นให้สะอาด ฝุ่นแม้แต่เม็ดเดียวก็ห้ามเหลือ”
“แขวนโคมแดงให้เต็มสองข้างทางเดิน”
“จัดดอกไม้ตรงนั้นใหม่ ขยับเข้ามาตรงกลางอีกนิด”
อวี๋เจียไถยืนอยู่ข้าง ๆ มองภาพคึกคักวุ่นวายตรงหน้า ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย
เขาไม่เคยเห็นกวานหลานเยวี่ยนจัดงานมงคลใหญ่โตขนาดนี้มาก่อน จึงอดเดินเข้าไปถามไม่ได้
“พี่เข่อเล่อครับ วันนี้เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ มีงานมงคลใหญ่หรือเปล่า ทำไมถึงแขวนโคมแดงเต็มไปหมดเลย?”
หลี่เข่อเล่อยกมือจัดผม ตั้งใจวางท่าทางสุขุม แต่รอยยิ้มที่มุมปากกลับเก็บไว้ไม่อยู่
งานจัดเตรียมครั้งนี้พี่ชายอย่างสวีฉางฉินมอบหมายให้เธอรับผิดชอบทั้งหมด ถือเป็นงานสำคัญที่มอบหมายให้เธอ เธอย่อมต้องใส่ใจเป็นพิเศษ
“วันนี้พี่ชายจะขอแต่งงานที่นี่ ทำเซอร์ไพรส์ให้พี่สะใภ้”