เพราะไม่มีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น จางเฉินคาดว่าขบวนรถคงต้องใช้เวลาอีกสองสามชั่วยามกว่าจะถึงจุดตั้งค่ายถัดไป เขาจึงเลือกออกจากเกมทันที
สิทธิ์ระดับปิง ออนไลน์ได้วันละ 12 ชั่วโมง แม้จะมีเวลาเหลือเฟือขึ้นมาก แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเอามาเสียไปกับการเดินทาง
สู้รอให้กองคุ้มกันตั้งค่ายตอนกลางคืนแล้วค่อยเข้าเกมดีกว่า
ถึงตอนนั้นค่อยหาที่เงียบ ๆ ฝึกวิชา เพิ่มความชำนาญ แล้วลองดูด้วยว่าจะทะลวงท่าที่ 11 ของสิบหกท่าหลอมกายได้หรือไม่
ไม่ใช่ว่าเขาเดินทางไปเมืองไป๋ลู่เองไม่ได้
ปัญหาคือที่นี่เป็นถิ่นทุรกันดาร อีกทั้งการคมนาคมในโลกเซินอู่ก็ไม่ได้สะดวกนัก ต่อให้ออกจากเมืองมา เขาก็อาจหาทางที่ถูกไม่เจอด้วยซ้ำ
ถ้าเดินผิดทิศขึ้นมา คงไม่ใช่การเดินทางพันลี้เพียงลำพัง แต่เป็นการเดินทางพันลี้ไปส่งหัวให้คนอื่นมากกว่า
ตามขบวนคุ้มกันไป อย่างน้อยก็ไม่หลงทาง แถมระหว่างทางยังได้อาศัยการคุ้มกันฟรีอีกด้วย
แค่คนละ 20 ตำลึง คิดยังไงก็ไม่ขาดทุน
...
ขบวนรถเดินทางต่อไปอีก 2 วัน
กลางวันจางเฉินปล่อยตัวละครค้างไว้ในเกม กลางคืนค่อยออนไลน์แล้วหาที่เงียบ ๆ ฝึกวิชา
รอบหนึ่ง สองรอบ สามรอบ
หลังขั้นเก้าเป็นต้นไป ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในแต่ละขั้นสูงลิบจนแทบหมดแรง
ขั้นที่ 11 กระดูกทอง ต้องใช้ความชำนาญ 20,000 แต้ม แม้ค่าสัมประสิทธิ์จะลดลงสิบเท่า ก็ยังต้องใช้ 2,000 แต้ม
ถึงจะมีโบนัสติดตัวจากกระดูกคุณภาพเลื่องชื่อ คำนวณตามความเร็วตอนนี้แล้ว อย่างน้อยก็ต้องฝึกอีกหลายวันกว่าจะถึงธรณีประตูกระดูกทอง
จางเฉินฝึกครบหนึ่งชุด มองค่าที่เพิ่มขึ้นแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นกรรมกรแบกอิฐอยู่ในไซต์งาน