วันแรกของคลื่นอสูร เจียงเฉินต่อสู้ตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นจนลับขอบฟ้า
โทสะร้อยสังหารพิชิตมารทะลวงถึงขั้นชำนาญเล็กน้อย
ค่าประสบการณ์ตราประทับตะวันเจิดจ้าเพิ่มขึ้นเกินครึ่งแล้ว
วันที่สอง เจียงเฉินมอบหมายงานเก็บวัตถุดิบอสูรให้เสี่ยวเฮย ส่วนตัวเองทุ่มเทให้กับการต่อสู้อย่างเต็มที่
‘อย่างน้อยข้าก็มีสายเลือดพยัคฆ์ทมิฬแท้ ๆ ไหงตอนนี้กลายเป็นคนเก็บขยะจากการต่อสู้ไปได้’
เสี่ยวเฮยเดินตามหลังอย่างหมดอาลัยตายอยาก
เจียงเฉินคล้ายจะรู้สึกได้ จึงหันไปมองเสี่ยวเฮยแวบหนึ่ง “อย่าอู้งาน ตรงนั้นยังมีอีกกอง”
‘เมื่อไรชีวิตแบบนี้จะจบเสียที ไหนบอกว่าจะตามพี่ใหญ่กินดีอยู่ดี สุดท้ายต้องทำงานงก ๆ ทุกวัน’
เสี่ยวเฮยถอนหายใจ แล้วรีบวิ่งไป
ยามเย็น
【ตราประทับตะวันเจิดจ้าทะลวงถึงขั้นสมบูรณ์】
【ได้รับคุณสมบัติใหม่: ไฟลามทุ่ง — เมื่อตราประทับตะวันเจิดจ้าโจมตีเป้าหมาย จะทำให้เป้าหมายลุกไหม้ เปลวไฟลามไปยังบริเวณโดยรอบได้】
ความเสียหายของตราประทับตะวันเจิดจ้าเพิ่มขึ้นอีกครั้ง แต่เจียงเฉินกลับไม่ได้สนใจเรื่องนั้น
เขายืนอยู่บนโขดหินก้อนหนึ่ง
พลังวิญญาณธาตุไฟรวมตัวกันเป็นก้อนบนฝ่ามือ เขาบีบอัดมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนปล่อยออก แล้วบีบอัดใหม่
ท่าที่สองของฝ่ามือตะวันเผานภา เขายังจับทางไม่ได้เสียที
พลางขบคิดไปพลางปรับเปลี่ยนวิธี
ในที่สุด แสงโค้งสายหนึ่งซึ่งเกิดจากพลังวิญญาณก็ปรากฏขึ้นตรงขอบฝ่ามือ
มันดูคล้ายดาบ
เจียงเฉินมองแสงโค้งนั้น แล้วขยับความคิด
เขาตวัดฝ่ามือไปข้างหน้า
ดาบเพลิงสายหนึ่งพุ่งออกจากขอบฝ่ามือ ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว จนยาวพาดไปถึงสามจ้าง
ระหว่างทางมันผ่าราชสีห์ทองแดงตัวหนึ่งออกเป็นสองซีก พลังที่เหลือยังไม่หมด กวาดวัวคลั่งเขาทองล้มไปอีกสองตัว ก่อนจะผ่าต้นไม้ใหญ่ขาดกลางลำต้นแล้วจึงสลายไป