บนพื้นของเขตอุทยาน มีสำนักงานตกแต่งอย่างประณีตแห่งหนึ่ง
ซือเซวียนยืนอยู่หน้าหน้าต่างบานใหญ่ มองเส้นขอบฟ้าทะเลที่อยู่ไกลออกไป เธอไม่ได้พักห้องรวมใหญ่ และไม่ได้พักห้องเดี่ยว แต่พักอยู่ในห้องชุดที่มีห้องรับแขกด้วย
“คุณหนูซือ แผนฝึกของวันพรุ่งนี้ค่ะ” หญิงสาวในเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงสีดำยื่นแท็บเล็ตให้
ซือเซวียนไม่ได้รับมา
“ดินแดนลับทะเลสาบน้อย พวกคุณวางแผนให้ฉันทำอะไร?” เธอถาม
“ตามทีมหนึ่งไปอยู่รอบนอก แล้วช่วยพวกเราแย่งของบางอย่างค่ะ” หญิงในชุดกาวน์สีขาวยิ้ม
“ด้วยพรสวรรค์และฝีมือของคุณ ไม่ใช่เรื่องยากเลยค่ะ พอได้ของมา หนี้ที่คุณติดบริษัทอยู่ก็ถือว่าหักล้างกัน คุณจะไปเมื่อไรก็ได้”
ซือเซวียนหันกลับมามองเธอ ก่อนจะยิ้มขึ้นมาอย่างฉับพลัน
“ฉันติดหนี้อะไรพวกคุณ?”
หญิงในชุดกาวน์สีขาวยังคงยิ้มเหมือนเดิม “คุณหนูซือ บริษัทของคุณพ่อเพิ่งได้รับเงินลงทุนสามร้อยล้านจากซวี่ล่างเมื่อเดือนที่แล้ว หนี้ก้อนนี้ก็ต้องมีคนชดใช้ค่ะ”
ซือเซวียนไม่พูดอะไร แล้วหันกลับไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้ง
แต่ในใจกลับกำลังคิดคำนวณอยู่ “สามร้อยล้านแลกกับยอดฝีมือขั้นกำเนิดฟ้าคนหนึ่ง แถมเป็นพวกที่ต้องเสี่ยงชีวิตด้วย การค้านี้ซวี่ล่างไม่ขาดทุนหรอก แต่ถ้าคิดจะให้ฉันเป็นพาลู ก็ต้องดูก่อนว่าพวกคุณมีลูกแก้วจับเอลฟ์มากพอหรือเปล่า”
เธอนึกถึงวันนั้นที่ท่าเรือ เหมือนจะสัมผัสได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องอยู่
‘จางเฉิน เขาคงคิดว่าฉันไม่รู้ตัวสินะ’
...
โทรศัพท์บนโต๊ะสั่นรัวราวกับเครื่องรวน
จางเฉินเช็ดผมเดินออกมาจากห้องน้ำ บนหน้าจอมีข้อความจาก “ชมรมจอมยุทธ์หญิง” ขึ้นมา 99+ เขาปัดเปิดดูตามสบาย ในกลุ่มกำลังคุยกันอย่างคึกคัก
[เจ้าหญิงขั้นรวมปราณผู้กำลังหลบหนี: @ทุกคน อีก 4 วันดินแดนลับทะเลสาบน้อย มีใครอยู่เมืองไป๋ลู่บ้าง? ใครอยากลงทีมทักมา ขาดแนวหน้าที่รับดาเมจไหว กับตัวทำดาเมจอีกคน ฉันต้องการหญ้าหยกน้ำแข็งหลายต้นเลย หอเจินเป่าร้านหน้าเลือดนั่นตั้งราคาไว้ต้นละ 38 ผลึกวิญญาณระดับล่าง นี่กะปล้นกันหรือไง? ถ้าหาเจอจะชดเชยเป็นยาหรือผลึกวิญญาณตามราคาตลาด เจ้าหญิงคนนี้ไม่ขาดทุนให้ใครแน่ ไม่กินฟรีหรอก]