เจียงเฉินลงมายืนบนลำต้นไม้ บาดแผลจากแส้ที่หน้าอกยังคงมีเลือดไหล
หมัดเมื่อครู่นี้แทบดูดพลังวิญญาณในทะเลปราณของเขาไปครึ่งหนึ่ง ยังดีที่ผลลัพธ์คุ้มค่า
ขั้นกำเนิดฟ้าแล้วจะทำไม
ก็ยังโดนซัดลงไปกินดินได้เหมือนกัน
เขาสัมผัสได้ว่าพลังของหร่วนเจินชิงกำลังพุ่งสูงขึ้น
อีกฝ่ายเอาจริงแล้ว
เจียงเฉินถอนหายใจ
ขั้นกำเนิดฟ้ายังเกินขอบเขตที่เขาจะรับมือได้ในสภาพปกติ ดูท่าต้องใช้คนคลั่งยามสิ้นหวังแล้ว
ขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากันอย่างตึงเครียด
เสียงหนึ่งดังมาจากที่ไกล ๆ
คนจำนวนมาก อย่างน้อยก็ยี่สิบหรือสามสิบคน
แถมยังเคลื่อนที่เร็วมาก
หร่วนเจินชิงชะงักมือ
นางเป็นคนระมัดระวัง จึงแผ่สัมผัสวิญญาณออกไปตรวจสอบ
พลังของผู้มาเยือนไม่อ่อนด้อย
สีหน้าหร่วนเจินชิงเปลี่ยนไปหลายครั้ง
ตอนนี้นางบาดเจ็บ ส่วนเจ้าหนุ่มตรงหน้าก็รับมือยากเหลือเกิน
หากมีกลุ่มคนมาเพิ่มอีก นางรับประกันไม่ได้ว่าจะหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย
‘ถอย’
หร่วนเจินชิงพุ่งทะยานขึ้นจากหลุมโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เพิ่งบินขึ้นไปกลางอากาศ
แสงดาบสายหนึ่งก็ฟันขวางมาจากด้านหลัง
ปราณดาบคมกริบ แฝงเจตนาสังหาร ทั้งยังรวดเร็วจนถึงขีดสุด
สีหน้าหร่วนเจินชิงพลันเปลี่ยนไป
เจ้าของดาบนี้แข็งแกร่งจนน่ากลัว อย่างน้อยก็อยู่ในขั้นกำเนิดฟ้า
นางไม่คิดอะไรทั้งนั้น มือซ้ายล้วงหยกชิ้นหนึ่งออกจากอกเสื้อ
บีบจนแตก แสงโลหิตพลันระเบิดออก
ร่างของหร่วนเจินชิงพร่าเลือนท่ามกลางแสงโลหิต ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นสายรุ้งสีเลือด พุ่งหนีไปไกล
วิชาหนีด้วยโลหิต
เป็นวิชาหลบหนีที่เผาผลาญโลหิตแท้ มีราคาที่ต้องจ่ายสูงลิ่ว
แต่ตอนนี้นางไม่มีเวลาคิดแล้ว
เจียงเฉินมองตามทิศทางที่นางหายลับไป แล้วถ่มเลือดออกมา
‘นับว่าเจ้าหนีเร็ว’
เขาหันกลับไปมองพวกลัทธินอกรีตที่เหลืออยู่ในหมู่บ้าน