ซ่างกวนจื่อหมิงไม่ลังเล
เขายกดาบยาวพาดไว้หน้าอก ระดมพลังปราณและเลือดลมในร่างอัดเข้าไปในตัวดาบเต็มกำลัง จนปรากฏแสงดาบสีแดงฉานควบแน่นอยู่ตรงคมดาบ
「ฟันตะวันขาด!」
ดาบฟันลงครั้งหนึ่ง แสงดาบสีแดงฉานฟาดใส่หัวที่ยื่นออกมาของอสรพิษน้ำแข็ง เลือดสาดกระเซ็น
อสรพิษน้ำแข็งเจ็บจนหดตัวกลับ แรงไล่ล่าถูกขัดจังหวะ
「ไป」
ซ่างกวนจื่อหมิงเก็บดาบแล้วถอยทันที มือที่กำด้ามดาบสั่นระริก ดาบเมื่อครู่ผลาญพลังปราณและเลือดลมของเขาไปอย่างน้อยสามส่วน
ทั้งสี่คนถอยกรูดพร้อมกัน
อสรพิษน้ำแข็งสะบัดหัว ลูกตาตั้งตรงฉายแววโกรธเกรี้ยว ก่อนจะไล่ตามมาอีกครั้ง
หลังกำแพงในเงามืด พี่แผลเป็นหรี่ตาลง
「เด็ดขาดดี น่าเสียดาย จะหนีรอดหรือเปล่า」เขาพึมพำ
เจ้าหมูอ้วนหัวเราะหึ ๆ เผยฟันเหลืองเต็มปาก 「พี่แผลเป็น จะลุยไหม?」
「ตามไป」พี่แผลเป็นเรียกอีกสองคนให้ออกเดิน แล้วจับตาเส้นทางถอยของเจียงเฉินกับพวก ที่นั่นมีระเบิดเพลิงใต้พิภพซึ่งเขาทุ่มเงินก้อนโตซื้อมาจากตลาดมืดฝังไว้ เวลาก็ใกล้จะพอดีแล้ว
ตูม!
แรงระเบิดปะทุขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เปลวไฟปะปนเศษหินพุ่งขึ้นฟ้า
คราวนี้สีหน้าเจียงเฉินเปลี่ยนไปจริง ๆ เขาใช้ก้าวย่างหงส์สะท้านหักทิศทางอย่างฉับพลัน แล้วถอยหลังไปเต็มแรงสามฉื่อ
ซ่างกวนจื่อหมิงตอบสนองเร็วกว่า เขาปักดาบยาวลงพื้น อาศัยแรงสะท้อนพุ่งถอยออกไป
ซูถังกับกู้ไฉ่เวยคว้ากันและกันไว้ ก่อนกลิ้งตกลงไปในหลุมตื้นแห่งหนึ่ง
คลื่นลมพัดพาทรายและเศษหินหวีดผ่านเหนือศีรษะ
เจียงเฉินยันตัวลุกขึ้นจากพื้นแล้วสบถเสียงต่ำ 「สมแล้วที่ห้ามประมาทใคร เจ้าเล่ห์ฉิบหาย」
เขาเงยหน้ามองกลางทางเดินริมผา ตอนนี้ถูกระเบิดจนขาดไปสองช่วง ใต้นั้นคือผืนน้ำลึกมืด หากเมื่อครู่ถอยช้ากว่านี้อีกก้าว อย่างน้อยสองคนในกลุ่มคงได้ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่