เกมมรณะ: โลกบู๊พลังสูงนี่สมจริงเกินไปแล้ว

ตอนที่ 5 ดูโพสต์แล้วได้ความรู้จริง

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

จางเฉินกดดูต่อ แล้วเปิดโพสต์ยอดไลก์สูงโพสต์หนึ่ง:

[คู่มือผ่านด่านมือใหม่ทดลอง (สรุปจากเลือดตาแทบกระเด็น แนะนำเซฟไว้)]

ผู้โพสต์: [ระดับปิง·หัวเหล็ก]

"พี่น้องครับ มือใหม่ทดลองมีวิธีผ่านหลายทาง อย่าโง่ไปสู้กับศพเน่าโดยตรง"

"วิธีที่หนึ่ง: วิ่ง วิ่งรอบสนามให้ครบสามนาที ศพเน่าจะไวแต่เลี้ยวไม่คล่อง ใช้ภูมิประเทศบังมุมมอง ถือว่าอยู่รอดก็ชนะ คะแนน: ระดับ C ขึ้นไป"

"วิธีที่สอง: หลบ ในสนามมีประตูลับ หาประตูลับแล้วหลบเข้าไป รอสามนาที คะแนน: ระดับ B ขึ้นไป"

"วิธีที่สาม: สู้ตรง! เอาชนะศพเน่าต่อหน้า ต้องมีพื้นฐานการต่อสู้ ไม่แนะนำให้คนธรรมดาลอง อันตรายสูงมาก พลาดง่ายมากจนสมัครบัญชีไม่ผ่าน คะแนน: ระดับ A ขึ้นไป"

...

จางเฉินอ่านมาถึงตรงนี้ รู้สึกดีใจ

ตัวเองบังเอิญเจอวิธีที่ได้คะแนนสูงสุด?

เขากดดูต่อ เจออีกโพสต์:

[ความจริงอันโหดร้ายเกี่ยวกับการสุ่มพรสวรรค์]

ผู้โพสต์: [ราชาดาต้า·ระดับอี·ซวนซื่อเฉ่า]

"หลายคนคิดว่าคะแนนสูงสุ่มได้พรสวรรค์ดี ที่คิดแบบนั้นผิดมหันต์!"

"จากตัวอย่าง 1,470 ตัวอย่างคะแนนระดับ A ที่ฉันเก็บมา ความน่าจะเป็นในการสุ่มพรสวรรค์มีดังนี้:"

"พรสวรรค์ธรรมดา (สีเขียว): 25%"

"พรสวรรค์ดีเยี่ยม (สีฟ้า): 35%"

"พรสวรรค์หายาก (สีม่วง): 30%"

"พรสวรรค์ก้องโลก (สีทอง): 9.9%"

"พรสวรรค์ซ่อนเร้น (สีแดง): 0.1%"

"หมายความว่า ต่อให้ได้คะแนนระดับ A ก็มีโอกาส 25% ที่จะสุ่มได้ขยะสีเขียว"

"อีกอย่าง พรสวรรค์เป็นแค่จุดเริ่มต้น ไม่ใช่จุดจบ ฉันเห็นผู้เล่นพรสวรรค์สีทองตายในเดือนแรก และเห็นผู้เล่นพรสวรรค์สีเขียวเอาตัวรอดมาจนถึงระดับอี"

"จำไว้: เริ่มต้นดีไม่จำเป็นต้องอยู่รอด อยู่รอดได้นานถึงจะดีจริง"

จางเฉินอ่านจบ ก็นึกถึงพรสวรรค์[จอมโจรชะตา]ของตัวเองที่แดงจนดำ

'แบบนี้ฉันก็คือเทพองค์จริงๆ สินะ?'

เขาปิดโพสต์นั้น แล้วเปิดโพสต์ปักหมุดอีกโพสต์:

[ประกาศมูลค่าจริงของผลึกวิญญาณ]

ผู้โพสต์: [หอการค้าว่านอวี่·เกรดเจีย·เทพเจ้าแห่งโชคลาภ]

"เนื่องจากมือใหม่หลายคนยังไม่เข้าใจ ขอประกาศไว้ ณ ที่นี้:"

"ผลึกวิญญาณคือของมีค่าที่สุดในช่วงกลางเกม"

"ราคาตลาดปัจจุบัน: ผลึกวิญญาณระดับล่าง 1 เม็ด = เงินจริง 100,000~150,000 (มีราคาแต่ไม่มีใครขาย)"

"ผลึกวิญญาณระดับกลาง: 1 เม็ด = 1,000,000 ขึ้นไป"

"ระดับสูงขึ้นไป: ระดับประมูล ไม่มีราคาตายตัว"

"ที่ระบบแจกให้ส่วนใหญ่เป็นผลึกวิญญาณระดับล่าง ระดับอื่นต้องได้จากภารกิจพิเศษหรืออีเวนต์ใหญ่ในเกมเท่านั้น"

"คำเตือน: การซื้อขายผลึกวิญญาณเป็นเขตสีเทา โปรดรับความเสี่ยงเอง กระดานซื้อขายในฟอรัมเป็นเพียงช่องทางสื่อสาร ไม่มีการรับประกัน"

จางเฉินจ้องตัวเลขนั้น รู้สึกหายใจไม่ออก

ผลึกวิญญาณระดับล่าง 1 เม็ด = 100,000?

เขาเพิ่งทำเควสต์หลัก 1 เสร็จ รางวัลคือผลึกวิญญาณระดับล่าง 10 เม็ด

นั่นก็คือ... หนึ่งล้าน?

"เว้ย..."

เขาอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้น เดินวนรอบห้องเช่าสามรอบ แล้วนั่งลง แล้วลุกขึ้นอีก

"เกมนี้... มาช่วยคนจนรวยเหรอ?"

แต่เขาก็ใจเย็นลงทันที

ที่มีคนยอมจ่ายราคาสูงขนาดนั้นซื้อ ก็หมายความว่ามูลค่าของผลึกวิญญาณต้องมากกว่า 100,000 นั้นมาก

หรืออีกนัยหนึ่ง ถ้าเก็บผลึกวิญญาณเหล่านี้แล้วใช้ให้เป็นประโยชน์ ผลตอบแทนและผลผลิตของเขาจะเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้

ไม่ผิด เขาเห็นความจริงบางส่วนในโพสต์ถัดไป

[คู่มือเอาชีวิตรอดนอกเมือง: ทำไมห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของมือใหม่ตายในเดือนแรก]

ผู้โพสต์: [ระดับปิง·หมาป่าหนุ่มแห่งถิ่นรกร้าง]

"พี่น้องครับ จุดเกิดเป็นแค่หมู่บ้านมือใหม่ พอออกจากจุดเกิด โลกข้างนอกโหดร้ายมาก"

"คลื่นสัตว์อสูรแดนซากศพ: ทุกวันที่ 15 ค่ำ จะมีคลื่นสัตว์อสูรออกมา ถ้าไม่มีพลังระดับอี อย่าออกนอกเมืองตามลำพัง"

"เขตผีสิง: โซนมรณะที่สุ่มเกิดขึ้น โอกาสที่คนเข้าไปจะออกมาได้มีแค่ 1 ใน 10 ถือว่าโชคดีแล้ว"

"อีเวนต์ในเกม: เช่น การเกณฑ์ทหารของราชวงศ์จิ่วโยว มีผู้เล่นบางคนเจอการเกณฑ์ทหาร ถ้าไม่ยอมก็รอตาย"

"PK (ฆ่ากันเอง): สิ่งที่อันตรายที่สุดไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่เป็นคน เพื่อผลึกวิญญาณ เพื่ออุปกรณ์ เพื่อวิชา... ฆ่าเธอไม่ต้องมีเหตุผล"

"จำไว้: ในโลกนี้ ความไว้ใจคือสิ่งฟุ่มเฟือย"

จางเฉินเงียบอยู่นาน

จดหมายของมั่วเฟยผุดขึ้นในหัว

'ช่างเถอะ อย่าคิดมาก เรื่องการเอาตัวรอด ฉันก็ไม่แพ้ใครเหมือนกัน'

'ตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ก่อน ทำเควสต์หลัก 2 ให้เสร็จ หาเหลาโม่ในเกมให้เจอ แล้วก็...'

เขามองยอดเงินในแอปธนาคาร: 5,247 หยวน

'แล้วก็เป็นเศรษฐีร้อยล้าน'

เขาเปิดข้อมูลบัญชี เปลี่ยนชื่อเล่นเป็น: [มือใหม่·ระดับติง·เส้นทางของพี่คุน]

โพสต์:

[มือใหม่รายงานตัว ขอผู้ใหญ่พากัน รู้จักพูด 666 ไม่แย่งของ]

สามนาทีต่อมา มีคนตอบกลับ:

[เติมเงินไม่เปลี่ยนชะตา](ชื่อนี้คือไอดีผู้เล่น): "ต้นหอมอีกหนึ่ง ต้องต้อนรับ"

[ฉันเป็นนักศึกษา ส่งให้ฉัน](ชื่อนี้คือไอดีผู้เล่น): "ตามความน่าจะเป็น เธออยู่ได้ไม่เกินสามเดือน แนะนำให้ส่งผลึกวิญญาณมาให้ฉันตอนนี้ จะได้ไม่เสียของ"

[กดEเก็บเพื่อนร่วมทีม](ชื่อนี้คือไอดีผู้เล่น): "ทำเครื่องหมายไว้ เดี๋ยวหนึ่งเดือนต่อมาค่อยมาเช็คว่ายังมีชีวิตรึเปล่า"

[ตื่นมาก็เป็นชื่อไอดีผู้เล่นอีกครั้ง](ชื่อนี้คือไอดีผู้เล่น): "เพื่อน จุดเกิดอยู่ไหนละ ฉันมีพี่น้องเยอะ เดี๋ยวไปรับเธอ?"

จางเฉินดูคอมเมนต์เหล่านี้ รู้สึกพูดไม่ออก

'ฟอรัมนี้... มีแต่คนกวนประสาทหรือคนมีแผนร้ายหรือไง?'

ปิดเว็บไซต์ จางเฉินไม่ได้อยู่เล่นต่อ

ออกไปกินผัดหมี่แถวนั้น มัวแต่ฝึกฝนร่างกาย แล้วกลับมาหอ อาบน้ำนอน

วันรุ่งขึ้นไปเรียนตามปกติ พอเลิกเรียนช่วงบ่ายหมด จางเฉินก็กลับมาที่หอ นอนลงบนเตียง

'เข้าระบบเกม'

...

ไม่ได้มาที่โลกเกมโดยตรง

มีภาพหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า เหมือน CG เปิดเกมของบริษัทเกม ต่างกันตรงที่ตัวเอกในภาพคืออวตารของเขาเอง

ในภาพ หลังจากที่เขาออกจากระบบเมื่อวาน อวตารของเขายังคงทำกิจกรรมต่าง ๆ ด้วยตัวเอง เช่น ออกกำลังกายง่าย ๆ กินข้าว ฯลฯ

จางเฉินเข้าใจแล้ว นี่คือสิ่งที่โพสต์ในฟอรัมเรียกว่า 'สถานะ AFK'

ตอนที่ผู้เล่นไม่อยู่ ตัวละครจะไม่หายไปไหน แต่จะทำกิจกรรมตามนิสัยของตัวเอง

เขาดูท่าทางตัวละครตัวเอง ก็เห็นว่าไม่ต่างจากตอนที่เขาอยู่คนเดียวปกติ

จางเฉินนึกในใจ: ถ้าวันหนึ่งฉันเล่นเกมนี้ไปนาน ๆ จนแยกไม่ออกว่าตัวจริงคือใคร คงไม่แปลก

[ยินดีต้อนรับกลับสู่โลกเซินอู่]

ท้องฟ้าสว่างแล้ว

แสงแรกส่องลอดกระดาษติดหน้าต่างเข้ามา

ตอนที่จางเฉินลืมตาขึ้นมา เขากำลังนอนอยู่บนเตียง มีผ้าห่มเนื้อดีมากผืนหนึ่งคลุมอยู่

เมื่อวานตอนลงเกมเขายังไม่ได้ห่มผ้าเลย เห็นทีตัวละครจะห่มผ้าให้เอง

เขาลุกขึ้น ผลักประตูออกไป

หลินเกอยืนอยู่ในลานบ้าน

มือเปล่า ไม่ได้ถือพัด เปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกาย เอวคาดผ้าดำเส้นหนึ่ง ดูท่าจะเอาจริง

"ตื่นแล้วเหรอ?"

หลินเกอมองเขา: "ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วออกมา"

จางเฉินไม่พูดพล่าม ล้างหน้าแปรงฟันอย่างรวดเร็ว แล้วมายืนกลางลานบ้าน

ลมยามเช้าไม่แรงนัก แต่กลับทำให้คนหายง่วงได้

หลินเกอเอามือไพล่หลัง เดินจากมุมบ้านมาถึงกลางลาน มองท่าทางยืนของจางเฉิน

"ต้องรู้ไว้ว่า สำนักเล็ก ๆ ข้างนอกสอนกันแต่เรื่องผิวเผิน นั่งคุกเข่า ยืนหลัก ปีนถุงทราย ฝึกไปฝึกมาสุดท้ายก็แค่หนังเหนียวเนื้อหนา ฝึกปีครึ่งก็ถึงขั้นหลอมกายสมบูรณ์ได้ แต่นั่นคือวิธีแบบคนโง่ ฝึกออกมาได้แค่เหล็กกล้า ไม่ใช่กล้ามเนื้อที่แท้จริง"

"เข้ามาในสำนักเรา จะให้ไปเดินตามทางเถื่อนไม่ได้"

"ดูให้ดี ๆ นี่คือ 'สิบหกท่าหลอมกาย' บรรพบุรุษของสำนักเราเมื่อก่อนร่อนเร่ไปทั่ว รวบรวมเคล็ดการหลอมกาย 360 วิธีจากทั่วหล้า คัดสรรแต่สิ่งที่ดีที่สุด จนกลายเป็นสิบหกท่าเหล่านี้ ถ้าฝึกจนชำนาญ ก็จะได้กายเป็นทองเหลือง โลหิตเป็นปรอท"

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป