เสิ่นชิวเยวี่ย ประธานพันล้าน สวมชุดสูทสีดำที่ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างสง่างาม เรือนร่างที่ไม่ได้ปกปิดเปล่งประกายละเอียดอ่อนดุจหยกขาวมันแกะ
นางยืนตัวตรง ขาเรียวยาวชิดกัน เส้นสายลื่นไหลราวกับธรรมชาติสรรสร้าง เผยประกายอ่อนละมุนราวผิวทารก
นางเชิดคางขึ้นเล็กน้อย พยายามรักษาศักดิ์ศรีสุดท้ายไว้ มีเพียงความกระเพื่อมของอกที่พลิ้วไหวเบา ๆ กับมือที่กำแน่นเท่านั้นที่เผยความปั่นป่วนในใจ
นอกจากจำเป็นต้องเก็บร่างน้ำค้างแข็งหงส์แล้ว ฮั่วตงยังหวั่นไหวต่อเรือนร่างดั่งหยกและเดือนตรงหน้า เขาจึงไม่เสแสร้ง ไม่เล่นตัว ถอดเสื้อออก!
เดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว ถึงตรงหน้าเสิ่นชิวเยวี่ย ระยะเอื้อมมือถึง สัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นของนางได้แจ่มชัด ร่างกายสั่นเล็กน้อย
"เบา ๆ หน่อย... นี่ครั้งแรกของฉัน..."
เสิ่นชิวเยวี่ยหลับตาลงเบา ๆ กำหมัดแน่น ร่างกายสั่นเล็กน้อย ทำทีปล่อยไปตามเลย เอ่ยคำวิงวอนแผ่วเบาราวกับเสียงยุง
ฮั่วตงเอื้อมมือข้างหนึ่งวางลงบนบ่าหอมขาวเนียนของนาง ทันทีที่สัมผัส นางก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที ร่างกายเกร็งเล็กน้อย!
สมแล้วที่ไม่เคยถูกผู้ชายแตะต้อง ร่างกายอ่อนไหวมาก...
จางโหรวก่อนหน้านี้ก็เป็นครั้งแรก นึกไม่ถึงว่าประธานพันล้านอย่างเสิ่นชิวเยวี่ยก็เช่นกัน ตัวเองนี่ถือว่ากำไรแล้ว
เตรียมอุ้มนางไปวางบนเตียงใหญ่!
ก๊อก ก๊อก ก๊อก...
"เจ้าตงตัวน้อย หลับหรือยัง?"
เสียงแม่ของเขา ลู่ถ่าเสวี่ย ดังมาจากนอกประตู!
กะทันหันมาก!
มือของฮั่วตงหยุดชะงัก ปฏิกิริยาของเสิ่นชิวเยวี่ยรุนแรงกว่า นางลืมตาขึ้นทันที แววตาฉายความตื่นตระหนกและทำตัวไม่ถูก ปิดหน้าอกตัวเองด้วยสัญชาตญาณ อยากย่อตัวลงเก็บเสื้อผ้า แต่พบว่าฮั่วตงอยู่ใกล้เกินไป ย่อตัวไม่ได้
ฮั่วตงเห็นความตื่นเต้นและเขินอายของนาง จึงถอยหลังไปหยิบเสื้อของตัวเอง แล้วเอ่ยขึ้นว่า: