ฮั่วตงนำกู่ชงสองตัวใส่ภาชนะเก็บไว้ ในใจพลันเกิดความคิดใช้สอยที่เยี่ยมยอดกว่าเดิม นั่นคือมอบให้ตระกูลซูเป็นของขวัญ
ต่อจากนั้น เขาเขียนใบสั่งยาขึ้นมาหนึ่งฉบับ ท่านเฒ่าเซวี่ยผู้เป็นเสาหลักของวงการแพทย์จีนรีบเข้าไปใกล้ คิ้วขมวดเล็กน้อย กล่าวว่า
“เขา…นอกจากถูกฝังกู่แล้ว ยังถูกวางยาพิษด้วยหรือ”
ฮั่วตงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ในร่างกายเขามียาพิษเรื้อรังไร้สีไร้กลิ่น ค่อย ๆ กัดกร่อนอวัยวะภายในทั้งห้า ยาพิษนี้เสริมฤทธิ์กับกู่ชง ตอนนี้ข้าเอากู่ออกมาได้แล้ว แต่ยาพิษเรื้อรังก็ยังทำให้ถึงตายได้”
“ไปจัดยาตามใบสั่งนี้ จะช่วยประคองอาการไว้ชั่วคราว หลังจากนั้นข้าจะดูอาการแล้วค่อยจ่ายยารอบใหม่ให้”
ในฐานะเทพปรมาจารย์ด้านโอสถสูงสุดแห่งโลกเซียน เมื่อหวนคืนสู่โลกมนุษย์ ระดับพลังยังไม่ฟื้นคืน มิฉะนั้นพิษเพียงเท่านี้ ขอเพียงแค่คิดก็ขับไล่ออกไปได้
ตอนนี้เขาอาศัยร่างหยินเย็นของจางโหรว ย้อนรอยเส้นทางเซียนอีกครั้ง เพิ่งก้าวสู่ระดับฝึกลมปราณขั้นที่หนึ่ง ทำได้เพียงแบ่งระยะรักษา
หวังว่าร่างเทพวิหคน้ำแข็งของเสิ่นชิวเยวี่ยจะช่วยให้เขาไปถึงระดับพลังที่สูงขึ้นได้ ร่างนี้แม้ในโลกเซียนก็ถือว่าเป็นสิ่งที่พบได้ยาก
ระหว่างพูด เขาดึงเข็มเงินที่ปักอยู่บนตัวเสิ่นหย่งคังออกมาอย่างคล่องแคล่ว
“ชิวเยวี่ย…”
เสียงแผ่วเบาไร้เรี่ยวแรงดังมาจากเตียงผู้ป่วย
“ฟื้นแล้ว ผู้ป่วยฟื้นแล้ว”
ในฝูงชน พยาบาลคนหนึ่งอุทานออกมา ดึงดูดสายตาทุกคนในชั่วพริบตา
“นี่มันมหัศจรรย์จริง ๆ ขนาดผู้เชี่ยวชาญของโรงพยาบาลเรายังจนปัญญา แต่ถูกเขาชุบชีวิตขึ้นมา หรือว่าเขาจะใช้ศาสตร์เข็มโบราณที่เล่าลือกันมาจริง ๆ”
“นี่คือเสน่ห์ของแพทย์แผนจีน บรรพบุรุษเราใช้มาเป็นพัน ๆ ปี ระยะหลังถูกแพทย์แผนตะวันตกกดหัว บางคนถึงกับลืมรากเหง้าตัวเอง”