หญิงงามใต้แสงจันทร์ บริสุทธิ์และเย้ายวนใจ!
ยืนอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ ดวงตาพราวระยับ ฉายแววเขินอาย จ้องมองไปยังร่างสูงใหญ่ในสวนเล็ก ๆ
จางโหรวรวบรวมความกล้ามาจนเต็มเปี่ยม
มือถือเอกสารฉบับนั้น นิ้วมือลูบไล้ไปบนปกแฟ้ม แววตาเต็มไปด้วยความประหม่าที่ไม่อาจปิดบัง
"มีอะไรหรือ?"
ฮั่วตงก้าวเดินอย่างหนักแน่นเข้ามา จ้องมองความงามของเธออย่างเปิดเผย ในหัวหวนนึกถึงค่ำคืนแห่งความสุขสม
สมกับเป็นหนึ่งในสามบุปผาทองคำ รูปร่างเย้ายวน เอวคอดกิ่ว ขาเรียวยาวขาวผ่อง และท่าทีของเธอที่เปลี่ยนจากการต่อต้านเป็นคล้อยตามในตอนท้าย...
ทุกอย่างชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้น!
ความงามของเธอแตกต่างจากเสิ่นชิวเยวี่ย แม้เธอจะเกลียดผู้ชาย แต่ก็ไม่ได้เย็นชา เธอมีเสน่ห์หวานละมุนเหมือนหญิงงามในครอบครัวสามัญ
"คือว่า... นั่น..." เธอประหม่าจนมือไม้พันกัน หลบตา ยื่นเอกสารในมือให้ มือเรียวงามสั่นเทาเล็กน้อย พูดว่า:
"คือว่า... รปภ.ไม่ให้เข้า ฉัน... ฉันก็เลยเอาเข้ามาให้คุณ"
ฮั่วตงรับมาดู เหลือบมองปก แล้วเปิดผนึกออกมาโดยตรง ข้างในเป็นบัตรเชิญใบหนึ่ง
ไม่ได้ปิดบังจางโหรว เปิดอ่านต่อหน้าเธอ
เป็นบัตรเชิญการประชุมสุดยอดด้านนิเวศวิทยาในอีก 5 วันข้างหน้า และที่นั่งอยู่แถวแรก นี่มันที่นั่ง VIP
ฮั่วตงดูออกว่าเธอประหม่า โดยหลักแล้วเขาไม่ชอบจางโหรวที่ร่วมมือกับซูหว่านฉิงมาหลอกใช้เขา แต่เมื่อนึกถึงร่างหยินเย็นของเธอที่ช่วยในการฝึกฝนได้ เขาจึงไม่แสดงความโกรธ:
"มีอะไรอีกไหม?"