ภายใต้คำกำชับของท่านเฒ่าถัง เรื่องที่ฮั่วตงช่วยชีวิตท่านเฒ่าไว้ถูกกดไว้ โดยบอกว่าเป็นฝีมือของโจวเฉิงข่าย ท่านเฒ่าเซวี่ย และหมอคนอื่น ๆ ที่ร่วมกันรักษา
เสิ่นชิวเยวี่ยและคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจในเรื่องนี้ แต่คำสั่งของท่านเฒ่าถังก็ขัดไม่ได้ ที่สำคัญที่สุดคือฮั่วตงดูเหมือนไม่ใส่ใจที่ความดีความชอบถูกแย่งไป
เรื่องนี้สร้างความฮือฮาไม่น้อยในเจียงเป่ย!
วันรุ่งขึ้น!
ทั้งเจียงเป่ยยังคงพูดถึงเรื่องนี้กันอย่างร้อนแรง และในเวลาเดียวกันก็มีอีกเรื่องที่ครึกโครมไม่แพ้กัน นั่นคือ งานเลี้ยงเปลี่ยนชื่อของตระกูลซู!
หน้าคฤหาสน์ตระกูลซู มีรถหรูจอดเรียงราย บรรดาชนชั้นสูงของเจียงเป่ยมารวมตัวกันที่นี่
แปดตระกูลขั้นสาม ห้าตระกูลขั้นสอง และสองตระกูลขั้นหนึ่งของเจียงเป่ยได้รับคำเชิญจากตระกูลซู และส่งตัวแทนมาร่วมงาน
ต่ำกว่าตระกูลขั้นสามลงไปยังมีตัวแทนจากตระกูลต่าง ๆ อีกนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมา
คนของตระกูลซูต้อนรับแขกผู้มาเยือน แขกเหรื่อพูดคุยกันอย่างออกรส มีเสียงหัวเราะอย่างเบิกบานดังขึ้นเป็นระยะ
"ตระกูลเสิ่น เสิ่นชิวเยวี่ยมาถึงแล้ว!"
เสียงดังกังวานดังขึ้นที่หน้าประตู!
ซูหงเทา หัวหน้าตระกูลซู กล่าวอำลาคนตรงหน้าแล้วรีบไปต้อนรับที่ประตูใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม:
"ประธานเฉิน นึกไม่ถึงว่าท่านจะให้เกียรติมาด้วยตัวเอง นี่เป็นโชคดีของตระกูลซูเรา ทำให้ตระกูลซูของเราพลอยมีหน้ามีตา!"
เสิ่นชิวเยวี่ยเชิดหน้ายืดอก เดินอย่างสบายอารมณ์ กวาดตามอง แวะสายตาอยู่ที่ซูหว่านฉิงเล็กน้อย โดยไม่เห็นเค้าว่าเธอเพิ่งผ่านเรื่องเลวร้ายมา
คนของตระกูลซูทุกคนเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ราวกับเรื่องที่ฮั่วตงเคยก่อไว้เมื่อไม่กี่วันก่อนไม่เคยเกิดขึ้น ปกปิดไว้ได้อย่างแนบเนียน
"ฉันได้ยินว่าลูกเขยของตระกูลซูหนีออกจากบ้าน? พวกคุณตระกูลซูกำลังสงสัยว่าฉันซ่อนคนไว้หรือ?"
รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นบนใบหน้าของคนตระกูลซูที่อยู่ตรงหน้าแข็งค้างทันที ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหยิบยกเรื่องนี้ออกมาพูดตรง ๆ เช่นนี้