เขาดึงเจียงเฉิงเข้ามาใกล้ แล้วกระซิบข้างหูว่า “ผมมีของดีอยู่สองสามชิ้นที่เปิดเผยไม่ได้ เป็นของที่ขุดขึ้นมาจากใต้ดินทั้งนั้น ถ้าคุณดูของเป็น ลองดูสักหน่อยไหม?”
หืม?
แววตาเจียงเฉิงพลันเคร่งขรึม เขามองเจ้าของแผงแวบหนึ่ง “จริงหรือปลอม? ของแบบนี้ผิดกฎหมายนะ พวกคุณยังกล้าทำอีกเหรอ?”
ของเก่าและสมบัติล้ำค่าเหล่านี้ หากตกทอดมาจากช่องทางที่ถูกต้อง เช่น เป็นมรดกตกทอดของตระกูล
ตราบใดที่ไม่ถูกส่งออกนอกประเทศ ก็สามารถหมุนเวียนอยู่ในหมู่นักสะสมได้
แต่ถ้าขุดขึ้นมาจากใต้ดิน นอกจากจะเป็นของประจำตระกูลแล้ว ของพวกนี้ก็เป็นสมบัติของชาติทั้งหมด
กล้าซื้อขายของที่ขุดได้จากใต้ดิน ถือว่าผิดกฎหมายทั้งนั้น!
เจียงเฉิงมองเจ้าของแผงด้วยความสงสัย
เมื่อเห็นว่าไม่มีลูกค้าอยู่ที่แผง เจ้าของแผงจึงกระซิบกับเจียงเฉิงอีกครั้ง “โธ่เอ๊ย! เรื่องแบบนี้ถ้าไม่มีคนร้องเรียน ทางการก็ไม่ตามเอาเรื่องหรอก ใครจะมาจับตาดูชาวบ้านธรรมดาอย่างพวกเรา?”
“ผมก็ได้มาจากเพื่อนสนิทนี่แหละ ถ้าคุณสนใจ เราหาที่ลับตาคนแล้วค่อยดูกัน รับรองว่าเป็นของดีทั้งนั้น”
เจ้าของแผงตบถุงกระสอบข้างตัว แล้วส่งสายตาให้เจียงเฉิงเป็นเชิงว่า “คุณเข้าใจเองนะ”
เจียงเฉิงไม่ตอบ เพียงจ้องถุงกระสอบใบนั้นแล้วเปิดใช้ดวงตาทะลวง
เมื่อรวมสมาธิ ถุงกระสอบในสายตาของเขาก็ค่อย ๆ เลือนราง เผยให้เห็นของที่อยู่ข้างใน ซึ่งมีทั้งเครื่องสัมฤทธิ์หลายชิ้นและหยกเลือดสีแดงที่ยังเปื้อนดินอยู่