เจียงเฉิงโผล่หน้าออกมาจากห้องครัว แล้วยิ้มให้เจียงอีอี
เจียงอีอีวางกระเป๋านักเรียนลงบนเก้าอี้ ก่อนจะเดินเข้าครัวไปอย่างประหลาดใจ
เห็นเจียงเฉิงกำลังปรุงน้ำยำอยู่ บนเตายังมีปลาทูร์บอตนึ่งอยู่ด้วย เธออดอ้าปากหวอไม่ได้
“พี่ วันนี้วันอะไรเหรอ ทำไมทำอาหารเยอะแยะขนาดนี้”
เจียงอีอีรู้สึกสงสัยอยู่ในใจ
เมื่อคืนตอนกลับบ้าน เธอพบเจียงเฉิงนอนอยู่บนพื้น ดูเหมือนถูกคนทำร้าย จึงตกใจจนแทบสิ้นสติ และรีบโทรหาหลินเมี่ยวเคอเป็นคนแรก
แต่กลับได้รับคำตอบว่าพวกเขาเลิกกันแล้ว แถมหลินเมี่ยวเคอยังบล็อกช่องทางติดต่อของเธอทั้งหมดอีกด้วย
เจียงอีอีเข้าใจทันทีว่าระหว่างทั้งสองคนต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ แต่ไม่คิดว่าวันนี้เจียงเฉิงจะทำท่าราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมยังทำอาหารมื้อใหญ่ขนาดนี้อีก
เจียงเฉิงคลุกน้ำปรุงลงในบะหมี่เย็นไปพลางพูดไปพลาง “หลินเมี่ยวเคอไม่เหมาะกับพี่ ต่อไปพี่จะหาพี่สะใภ้ที่ดีกว่านี้ให้เธอ!”
“อีกอย่าง วันนี้พี่ได้เงินก้อนโตมาด้วย ค่าเล่าเรียนมหาวิทยาลัยของเธอต่อจากนี้ก็มีแล้ว ฉลองกันหน่อย!”
เจียงอีอีได้ยินดังนั้นก็เห็นด้วย “ดีเลย! หนูจะรอให้พี่หาพี่สะใภ้คนใหม่ พี่ดีขนาดนี้ ต่อไปต้องได้เจอภรรยาที่ดีแน่นอน!”
เจียงอีอีรู้สึกได้ว่าเวลาหลินเมี่ยวเคอมองเธอ แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ รังเกียจที่เธอเป็นตัวถ่วง
น่าเสียดายที่เธอกับเจียงเฉิงพึ่งพาอาศัยกันมาหลายปี ตราบใดที่เจียงเฉิงไม่รังเกียจเธอ เธอก็ไม่มีทางตีตัวออกห่างจากพี่ชายแท้ ๆ ของตัวเองฝ่ายเดียวแน่