เมื่อเห็นว่าเจียงเฉิงไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย หยกเจดีย์สักก้อนก็ไม่ยอมขาย
ผู้จัดการฝ่ายสรรหาหลายคนจึงได้แต่ถอยไปยืนข้าง ๆ อย่างไม่เต็มใจ
ที่ทำให้พวกเขาเลือดลมพลุ่งพล่านยิ่งกว่าคือ เจียงเฉิงกลับเปิดหยกเจดีย์เนื้อน้ำแข็งเขียวเจิดจรัสได้อีกก้อนในเวลาไม่นาน!
แถมยังใหญ่เท่าผลส้มโอเลยทีเดียว!
“น้องชาย! ดวงของน้องนี่เรียกได้ว่าท้าทายสวรรค์จริง ๆ ถึงกับเปิดเนื้อน้ำแข็งเขียวเจิดจรัสได้อีกก้อน! ก้อนนี้คงไม่ขายเหมือนกันใช่ไหม?”
ผู้จัดการฝ่ายสรรหาคนหนึ่งถามอย่างไม่ยินยอมอยู่บ้าง
เจียงเฉิงเกาหัวอย่างกระดากอาย “ขอโทษด้วยครับ ไม่ขายจริง ๆ!”
แม้จะไม่เต็มใจอยู่บ้าง แต่ผู้จัดการฝ่ายสรรหาทั้งหลายก็ไม่อาจตามตื๊ออย่างไร้เหตุผลได้
ส่วนผู้คนที่ยืนมุงดูอยู่รอบ ๆ ก็อิจฉาจนแทบกระอักเลือด!
ตั้งแต่เจียงเฉิงเริ่มผ่าหินจนถึงตอนนี้ ผ่านมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว เขาเปิดได้หยกระดับทั่วไปห้าก้อน เนื้อข้าวเหนียวน้ำแข็งสองก้อน และหยกเจดีย์เนื้อน้ำแข็งชั้นเลิศอีกสามก้อน ฟันกำไรไปห้าหกสิบล้าน!
สายตาของบางคนกวาดมองเจียงเฉิง เขามีบุคลิกธรรมดา หน้าตาก็ดูเรียบร้อยดี
เสื้อผ้าที่สวมใส่กลับเป็นของราคาถูกจากแผงลอย ทั้งตัวอาจรวมกันยังไม่ถึงร้อยหยวนด้วยซ้ำ!
ทันใดนั้น บางคนก็เริ่มคิดไม่ซื่อขึ้นมา
แต่ในบริเวณนั้นมีคนพลุกพล่าน ทั้งยังมีกล้องวงจรปิดติดตั้งอยู่ทั่ว อีกทั้งเจ้าของตลาดเปิดหินยังจ้างทหารผ่านศึกมาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัย จึงไม่มีใครกล้าลงมือภายในตลาด
เจียงเฉิงขอกระเป๋าเดินทางที่แข็งแรงจากพนักงาน แล้วนำหยกหลายก้อนของเขากับของติงเฉี่ยนใส่ลงไป