บทที่ 212 พี่ชิว ช่วยหน่อยสิ
ข่งอิ้นเสียงค่อย ๆ เล่าถึงปัญหาของพวกเขา
ไช่จิ้นไม่ได้ขัดจังหวะเลยสักครั้ง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่เขาเริ่มติดนิสัยแบบนี้
ยิ่งตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน เขากลับยิ่งสงบ
ห้องส่วนตัวเก็บเสียงไม่ค่อยดีนัก เสียงชนแก้วอวยพรจากอีกฝั่งดังเข้ามาเป็นระยะ ดูท่าคนที่จัดการยากที่สุดในวงเหล้าอย่างสวีเจียอิ้นจะตีสนิทกับฝ่ายตรงข้ามได้สำเร็จแล้ว
ไช่จิ้นยกถ้วยชาขึ้นจิบ มุมปากประดับรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนพูดว่า “ประธานข่ง สำหรับรัฐวิสาหกิจอย่างพวกคุณ ต่อให้ทำธุรกิจขาดทุน ก็ยังมีรัฐคอยช่วยรับภาระ”
“แต่พวกเราเป็นบริษัทเอกชน แค่จะกู้เงินจากธนาคารก็ยังยาก ธุรกิจแต่ละงานอาจหมายถึงความเป็นความตาย ผมแค่อยากรู้ให้ชัดว่า ถ้าคนที่อยู่ห้องข้าง ๆ จัดการได้แล้ว ธุรกิจระหว่างเราจะเดินหน้าต่อได้ตามปกติหรือเปล่า”
ข่งอิ้นเสียงเอาแต่เลี่ยงไม่ตอบคำถามนี้
เมื่อเห็นไช่จิ้นยกเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็ถอนหายใจยาว “จัดการคนที่โต๊ะข้าง ๆ ได้อย่างเดียวก็ยังไม่พอ”
“ผมจะแนะนำคนคนหนึ่งให้ ถ้าคุณช่วยทำให้เส้นทางของเขาราบรื่นได้ ธุรกิจนี้ก็ไม่มีปัญหาแน่นอน”
กัวจิ่งหยาง ผู้อำนวยการหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในเมืองเซิน
การอนุมัตินำเข้าและส่งออกสินค้าล็อตใหญ่ทั้งหมดต้องผ่านมือเขาก่อน ถึงจะนำเข้ามาในเมืองเซินได้
เขาเพิ่งถูกโยกย้ายมาจากต่างเมืองด้วย
ข่งอิ้นเสียงไม่ได้พูดให้ชัดเจน วนไปวนมาก็มีใจความเดียวว่าอีกฝ่ายจัดการยากมาก ไม่รับสินบนและไม่ฟังคำเกลี้ยกล่อม