เหมือนเมื่อก่อน หลิวจวินเริ่มตื๊อไม่เลิกอีกแล้ว
หวังเสี่ยวลี่รำคาญเขาจะแย่ ส่วนไช่ฟางก็รู้สึกด้อยค่า อยากช่วยหวังเสี่ยวลี่ปัดป้องการตามตื๊อไม่เลิกราของผู้ชายคนนี้
แต่ก็กลัวว่าจะทำให้คนในครอบครัวต้องถูกตำหนิเอาได้
ไช่จิ้นมองออกว่าพี่สาวกำลังคิดอะไร
ชาติก่อน หลังพี่สาวถูกคนขายไป หวังเสี่ยวลี่เป็นคนเดียวที่โทรมาถามข่าวคราวของพี่สาวทุกปี
เพียงแต่ชะตาของเธอก็ไม่ต่างจากสาวสวยส่วนใหญ่ ชีวิตไม่ค่อยราบรื่นนัก
ดันเจอแต่ผู้ชายห่วย ๆ จนหย่ามาแล้วถึงสามครั้ง
หลังจากรู้ข่าวการตายของพี่สาว ก็ไม่มีข่าวคราวของเธออีกเลย
เพราะความสัมพันธ์นี้เอง
ไช่จิ้นยืดตัวตรง ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “พี่ลี่ไม่ชอบนาย จะตามตื๊อไม่เลิกไปเพื่ออะไร?”
เสียงของเขาดังขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว บรรยากาศพลันกระอักกระอ่วน
หลิวจวินฝืนข่มไฟโกรธในใจ แล้วพูดกับหวังเสี่ยวลี่ต่อ “ลี่ลี่ ฉันรู้ว่าเธอมองว่าฉันไม่ได้เรื่อง แต่เดี๋ยวฉันก็จะได้เป็นพนักงานโรงงานแล้วนะ”
“เชื่อฉันเถอะ ฉันจะพยายามให้มาก”
หวังเสี่ยวลี่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ไช่จิ้นก็โพล่งขึ้นมาอีกครั้ง “เป็นผู้ชายทั้งคน จะไม่เหลือศักดิ์ศรีให้ตัวเองบ้างหรือไง?”
“หุบปากไปเลย!”
หลิวจวินถูกปฏิเสธความรัก ความอัดอั้นที่สุมอยู่เต็มอกจึงปะทุขึ้นมา เขาหันกลับไปสวนทันที “เรื่องของฉันไปเกี่ยวอะไรกับนาย?”
“อย่ามาพูดพล่ามให้มาก คิดว่าแค่ครอบครัวนายคืนเงินแล้วจะเชิดหน้าได้หรือไง!”