หลิวอี้เชียนยิ้มขื่น “เดิมทีฉันหวังว่าจะอาศัยโอกาสครั้งนี้ทำความเข้าใจให้ชัด แต่สุดท้ายอีกฝ่ายก็ยังไปอยู่ดี”
หลิวอี้เชียนมีใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นอยู่ในมือหลายพันใบ จะไม่ติดตามราคาตลาดของมันได้อย่างไร
พูดได้เต็มปากว่า จุดซื้อขายในตลาดมืดรายใหญ่ทั่วจงไห่ล้วนมีคนของเขาคอยสอดส่อง โดยเฉพาะร้านของไช่เหว่ยเฉียง ซึ่งเป็นจุดซื้อขายในตลาดมืดที่ใหญ่ที่สุด
ในเมื่อมีคนอยู่ในร้านของไช่เหว่ยเฉียง ก็ต้องรู้ว่าไช่จิ้นแวะไปที่นั่นเป็นประจำ นั่นจึงทำให้เขารู้สึกสงสัยในตัวไช่จิ้น
ชายหนุ่มอายุแค่สิบแปดสิบเก้าปี ไม่เห็นมีทีท่าว่าจะถือใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นอยู่ในมือสักนิด ทุกวันกลับเดินทอดน่องจิบชาอยู่ในร้าน แบบนี้จะไม่ให้คนสงสัยได้อย่างไร?
เขาคาดว่าไช่จิ้นเองก็น่าจะมีใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นอยู่มากมาย
ถึงขั้นคิดต่อไปว่าไช่จิ้นอาจเป็นตัวแทนทางการเงินของกลุ่มทุนสักแห่งที่อยู่เบื้องหน้า
ส่วนที่ไช่จิ้นบอกว่าเป็นลูกน้องของไช่เหว่ยเฉียงนั้น เป็นแค่เรื่องตลกเท่านั้น
กวนจิ้นเซิงมองออกไปนอกประตูอีกครั้ง ก่อนขมวดคิ้ว “เด็กหนุ่มคนนั้นให้ความรู้สึกไม่ค่อยดี”
“รอบตัวเขามีบรรยากาศกดดันคนอยู่”
หลิวอี้เชียนยิ้ม “ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน”
หยางไป๋ว่านที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินเข้าก็หัวเราะลั่น “ก็แค่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง พวกคุณให้ความสำคัญกับเขาเกินไปแล้ว”
“คุณกวน มาดื่มกันเถอะ”
พูดจบก็ยกแก้วบนโต๊ะขึ้นมาชนแก้ว
แต่กวนจิ้นเซิงขมวดคิ้วมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนลุกขึ้น “คุณหลิว เราขึ้นไปคุยกันข้างบนเถอะ”