ไม่นาน เสียงทะเลาะกันอย่างดุเดือดก็ดังมาจากสำนักงานชั้นบน
สิบกว่านาทีต่อมา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจำนวนมากก็ขึ้นไปด้านบนอีก
ตั้งแต่เฉินฮ่าวกับแม่เข้ามาในโรงงาน ทั้งคู่ก็เริ่มแทรกคนของตัวเองเข้ามา ไม่มีใครสังเกตเลยว่าแม้แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงงานก็ถูกเปลี่ยนเป็นคนของพวกเขาไปหมดแล้ว
ดังนั้น เพียงเข้าออกกันไม่กี่รอบ เฉินเหนียนฮวา อดีตเจ้าของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์หงชาง ถึงกับถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลากออกมาจากตึก
อวี๋เสียเยว่เดินตามมาข้างหลัง ทำท่าราวกับเป็นคนต่ำช้าที่กุมอำนาจไว้ในมือ
เธอเดินตามหลังพลางด่าว่า “ฉันบอกพวกแกไว้เลย ตอนนี้ฉันเป็นคนคุมโรงงาน ใครจะมาวันนี้ก็ไม่เกี่ยวกับฉันทั้งนั้น”
“วันนี้ใครขวาง ก็มีจุดจบอย่างเดียว คือถูกไล่ออกจากโรงงาน!”
เฉินเหนียนฮวาโกรธจนสบถด่าไม่หยุด
แต่ก็ไร้ประโยชน์
คนหลายร้อยคนที่อยู่ข้างนอกต่างเงียบกริบ เรื่องมันชัดเจนขนาดนี้แล้ว แม้แต่เฉินเหนียนฮวายังทำอะไรผู้หญิงคนนี้ไม่ได้
แล้วพวกเราล่ะ? คงต้องเก็บของออกไปจริง ๆ สินะ
สองพ่อลูกเหอจื้อจวินก็ขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งเครียด
เหอข่ายพูดว่า “เฉินเหนียนฮวาคงไม่โง่ถึงขั้นยกหุ้นทั้งหมดให้สองแม่ลูกนั่นหรอกนะ”
เหอจื้อจวินเงยหน้าถอนหายใจยาว แล้วสูดลมหายใจลึก “มีคนโง่ขนาดนั้นจริง ๆ นั่นแหละ!”
“คนชั่วที่เล่นสกปรก สุดท้ายก็ต้องได้รับผลกรรม”
“ถ้าตอนนั้นไม่หัวทึบไปเชื่อแม่ลูกคู่นี้ แล้วยกทุกอย่างให้เฉินนีลูกสาวตัวเอง เขาจะต้องลงเอยในสภาพแบบนี้ได้ยังไง”