คุณชายหลี่เห็นท่าทีเด็ดขาดของไช่จิ้น แววไม่พอใจพลันวาบผ่านดวงตา
ถึงขั้นแฝงแรงกดดันอยู่ด้วย ทำให้เขายิ่งอารมณ์คุกรุ่น
บังเอิญว่าไช่จิ้นเห็นสายตานั้นพอดี และเข้าใจความหมายของมัน
เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่พูดอะไร เขาก็ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้น คุณชายหลี่ หวังว่าเราจะมีโอกาสได้พบกันอีก”
คุณชายหลี่ประดับรอยยิ้มจอมปลอมบนใบหน้า “หวังว่าคุณไช่จะลองคิดดูให้ดี หุ้นของบริษัทฉางเหออินดัสทรีส์ ถ้าตระกูลหลี่ไม่รับช่วงต่อ ในกั่งเฉิงก็ไม่มีใครกล้ารับหรอก”
เดิมทีไช่จิ้นไม่อยากแตกหักกันจนเกินไป
แต่คำพูดของคุณชายหลี่ทำให้เขาไม่พอใจขึ้นมา
เขาหันกลับไปพูดว่า “หุ้นมูลค่าเกือบ 2,000 ล้าน ถ้าฉันเทขายให้ประชาชนทั่วไปพร้อมกันภายในบ่ายเดียว ราคาหุ้นของบริษัทฉางเหออินดัสทรีส์จะเป็นยังไง?”
ดูเหมือนคุณชายหลี่จะมั่นใจว่าไช่จิ้นตกอยู่ในกำมือ ถึงขั้นพูดกันมาถึงขนาดนี้แล้ว
เขาจึงเลิกเสแสร้งเสียเลย
“ราคาหุ้นดิ่งลงแน่ แต่ก็แค่ช่วงสั้น ๆ เท่านั้น ตระกูลหลี่ขัดขวางกลุ่มทุนหนานหยางได้ ก็ย่อมชดเชยความเสียหายที่คุณสร้างขึ้นมาได้เหมือนกัน”
“อีกอย่าง คุณไช่คงไม่ทำแบบนั้นหรอก ใช่ไหม?”
ไช่จิ้นหยุดเดิน “ทำไมถึงคิดแบบนั้น?”
คุณชายหลี่ยิ้มแล้วเดินเข้ามาใกล้อีกสองสามก้าว แรงกดดันยิ่งเพิ่มขึ้น “คุณไช่ให้ความสำคัญกับเงินยิ่งกว่าใคร ยอมทุ่มหมดหน้าตักเพื่อเดิมพันกับตลาดหุ้นฮ่องกง”
“เป้าหมายก็ต้องเป็นการทำกำไรให้ได้มากที่สุดอยู่แล้ว ถ้าคุณทำแบบนั้นจริง ราคาขายเฉลี่ยสุดท้ายของคุณไม่มีทางถึง 20 เหรียญ ซึ่งไม่เข้ากับแนวคิดของคุณไช่”