การพูดคุยเป็นไปอย่างราบรื่น
ท่าทีที่ไช่จิ้นแสดงออกมาก็ทำให้อีกฝ่ายวางใจได้มากพอ
แต่เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องกอบโกยเงินจากตลาดหุ้น ในระดับหนึ่ง รัฐบาลเมืองย่อมต่อต้านพวกนายหน้าซื้อขายใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นอย่างเขาอยู่แล้ว ยิ่งตลาดหุ้นยังไม่มีการกำกับดูแล หากเป็นตลาดที่มีกฎระเบียบ ไช่จิ้นคงถูกจับเข้าคุกแน่
โดยเฉพาะเมื่อเมืองเซินเพิ่งเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้
ปิดเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่า
การพบกันครั้งนี้ก็แค่เพื่อทำความรู้จักกัน เนียวานนอฟอยากมาดูว่าเขาไว้ใจได้หรือไม่เท่านั้น
หลังจากกลับไป เขายังต้องไปประสานความสัมพันธ์กับทางนั้นอีก
ทั้งสองตกลงกันอย่างลูกผู้ชาย
ต่อมาพวกเขาให้พนักงานเสิร์ฟข้างนอกยกอาหารเข้ามาอีกหลายอย่าง เดิมทีตั้งใจจะกินมื้อกลางวัน แต่กลับกินลากยาวจนกลายเป็นมื้อเย็น
คนจากอีกสองโต๊ะต่างเข้าใจท่าทีของเนียวานนอฟแล้ว รออยู่หลายชั่วโมงก็ไม่เห็นเขาออกมา
จะอยู่ที่นี่ต่อไปทำไมกัน?
แต่ละคนจึงหน้าจ๋อยแล้วแยกย้ายกลับไปตั้งนานแล้ว
มีเพียงเหอจื้อจวินกับพวกที่ไม่กล้ากลับ ยืนตัวตรงอย่างระมัดระวัง รออยู่ข้างนอกด้วยความเคารพ ราวกับนักเรียนประถมที่ทำผิดแล้วกำลังรอให้คนอื่นยกโทษให้
ประตูเปิดอยู่หลายครั้ง พวกเขาคิดว่าคนข้างในกำลังจะออกมา
แต่สุดท้ายประตูก็ถูกปิดดังปังอีกครั้ง
ระหว่างนั้น เขาเหมือนจะเห็นไช่จิ้นกำลังพูดคุยหัวเราะอย่างออกรสอยู่ข้างในด้วย
หลังจากเกิดเหตุการณ์แบบนี้หลายครั้ง ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว กัดฟันถามเหอข่ายเสียงเบา “ฉันถามแกหน่อย ไอ้คนที่ใส่เสื้อยืดสีขาวอยู่ข้างในใช่พนักงานสายการผลิตในโรงงานเราหรือเปล่า?”