หลังจากกระแสใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นคลั่งไคล้ถดถอยลงเมื่อปีก่อน พวกบ้านนอกเหล่านี้ต่างเคยตบเข่าฉาดด้วยความเสียดายมาแล้ว
ตอนนี้พอไช่เหว่ยเฉียงพูดถึงตลาดหุ้นขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนก็พากันตื่นเต้น อยากกลับบ้านไปขนเงินมาทุ่มใส่ตลาดหุ้นเสียเดี๋ยวนั้น
ไช่จิ้นครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะลุกขึ้นยืนอธิบายถึงความเสี่ยงของตลาดหุ้นให้พวกเขาฟัง
มันอาจทำให้รวยชั่วข้ามคืนได้ แน่นอนว่าอาจทำให้หมดตัวชั่วข้ามคืนได้เหมือนกัน
แต่พวกบ้านนอกเหล่านี้กำลังฮึกเหิมกันสุด ๆ สุดท้ายคนหนึ่งถึงกับพูดตรง ๆ ว่า “ฉันถือว่าเงินก้อนนี้ขาดทุนไปแล้วก็แล้วกัน”
“โธ่ ทางนั้นฉันยังมีตึกให้เช่าอีกสองหลัง อย่างน้อยก็ยังมีทุนให้กลับมาตั้งตัวใหม่ได้”
ไช่จิ้นพูดไม่ออกอยู่บ้าง สุดท้ายจึงประสานมือคารวะทุกคน “ขอบคุณที่ไว้ใจ”
“ถ้าจะขาดทุน ก็ให้ฉันเริ่มขาดทุนก่อน เพราะเงินที่ฉันลงไปเท่ากับเงินของพวกคุณรวมกัน”
ถ้อยคำนี้พัดผ่านห้องโถงราวกับสายลม ทำให้ทุกคนตกตะลึงจนใจหาย
หลังจากเงียบกันไปครู่หนึ่ง ชายคนหนึ่งที่ถือแก้วเหล้าพลางลูบหน้าอกก็ลุกขึ้นพูดว่า “เถ้าแก่ไช่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ผมขอดื่มให้คุณ!”
หลายคนยกแก้วขึ้นอีกครั้ง
บรรยากาศกลับมาคึกคักถึงขีดสุดอีกหน
ชั้นสองด้านล่างก็ถูกเหมาจัดงานฉลองครบรอบเช่นกัน
มีคนนั่งกันแน่นเต็มไปหมดกว่าสิบโต๊ะ แต่เมื่อเทียบกับบรรยากาศคึกคักบนชั้นสามแล้ว
ที่นี่กลับดูแปลกประหลาดอยู่มาก
ถ้าไช่จิ้นเห็นคนพวกนี้ เขาคงพูดออกมาสักประโยคว่า ศัตรูมักพบกันบนทางแคบ
เพราะคนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนเป็นพนักงานของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์หงชาง