ช่วงนี้ไช่จิ้นยุ่งมาก แถมเฝิงฮ่าวตงก็ออกไปทำงานต่างจังหวัด เรื่องที่ดินเลยถูกพักไว้ก่อน
ไช่จิ้นจึงไม่ได้ติดต่อเฉินนีเลย
เฉินนีรู้สึกว่าไช่จิ้นเป็นคนแปลกมาก แถมยังอยากรู้อยากเห็นว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ เลยถามออกมา
เหล่าเหอยิ้มแล้วตอบว่า “เรื่องนี้พวกเราก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน”
“ช่วงนี้เขาไม่ได้ติดต่อเธอเลยเหรอ?”
เฉินนีพยักหน้า “ไม่มีข่าวเลยสักนิด”
ตอนนั้นเอง รถตู้คันหนึ่งก็จอดอยู่ด้านนอก
ทั้งสามคนเริ่มขนของขึ้นรถ
หลิวซั่นหอบหิ้วของพะรุงพะรังขึ้นรถไปพลางพูดว่า “เดี๋ยวพวกเราคงต้องบอกพี่จิ้นหน่อยแล้ว ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก”
“เหล่าเหอ เร็วหน่อย เถ้าแก่ฟางรอพวกเราอยู่ทางโน้นแล้ว”
เหล่าเหอกับซูเหวินปินเร่งมือขึ้นไม่น้อย
ไม่นานรถก็ขับออกไปจากที่นี่
เฉินนียืนอยู่หน้าสำนักงานจัดหางาน จู่ ๆ ก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมา
ในใจเหมือนว่างเปล่าไปหมด
บางทีนี่คงเป็นความน่าเศร้าของลูกสาวตระกูลร่ำรวย รอบตัวแทบไม่มีใครที่คุยกันรู้เรื่องเลย
…
เหล่าเหอกับพวกตรงไปยังที่พักแห่งหนึ่งในเขตฝูเถียน เมืองเซิน
ฟางอี้รอพวกเขาอยู่ที่นี่มานานแล้ว
พอมาถึง ฟางอี้ก็มอบงานให้พวกเขาทันที นั่นคือช่วยขนใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นไปแลกเงิน!
ส่วนจะไปแลกที่ไหน เดี๋ยวจะมีคนแจ้งอีกที และเรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับ
ถ้าทำงานสำเร็จ ยังจะได้โบนัสก้อนใหญ่อีกด้วย
เหล่าเหอถึงกับตื่นเต้นจนร้องลั่น