หลิวอี้เชียนมองไปยังโรงแรมรับรองทางนั้นทันที
กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเล็กน้อย “นั่นไม่ใช่ถังหว่านซิ่นเหรอ?”
ไช่จิ้นยิ้ม “คิดไม่ถึงใช่ไหมว่าคนที่ขนของไปตั้งหลายตู้รถไฟจะเป็นเขา”
“คุณหลิว เมื่อเทียบกับจงไห่แล้ว สถานการณ์ที่เมืองเซินซับซ้อนและผันผวนกว่ามาก ถ้าคิดจะลงมาเล่นที่นี่ ต้องจ่ายต้นทุนสูงกว่าเยอะ”
นี่เป็นครั้งแรกที่ไช่จิ้นทำให้หลิวอี้เชียนยกระดับความประทับใจที่มีต่อเขาขึ้นอย่างมาก
หลายเดือนก่อน เขาเห็นไช่จิ้นครั้งแรกที่ฝูตง
อีกฝ่ายธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น แถมยังไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะเข้ามาอยู่ชายขอบวงสังคมของพวกเขาด้วยซ้ำ
ต่อมาเพราะไช่เหว่ยเฉียงพาเขาไปไหนมาไหนอยู่บ่อย ๆ เขาจึงเริ่มเป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาในวงสังคมของพวกเขา
หลังจากนั้น เขาได้ยินญาติของไช่จิ้นที่ทำธุรกิจนำเข้าและส่งออกเครื่องจักรขนาดใหญ่เล่าว่า ไช่จิ้นคือผู้ชายที่ขายใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้นไป 12,000 ใบ เรื่องนี้ทำให้เขาตกตะลึงอยู่นาน
แต่ตอนนี้ อีกฝ่ายกลับลงมือทำเรื่องที่ใหญ่กว่าเดิมเสียอีก
นี่มันเป็นเกมที่เด็กหนุ่มอายุสิบแปดสิบเก้าปีจะเล่นได้จริง ๆ เหรอ?
ถ้าปล่อยให้เวลาผ่านไป เด็กหนุ่มคนนี้จะเติบโตไปถึงขั้นไหนกันนะ?
หลิวอี้เชียนใช้เวลานานกว่าจะสงบใจจากความตกตะลึงได้ เขายิ้มขื่น ๆ “ถ้าอย่างนั้นคุณไช่คิดจะขายใบสมัครจองซื้อหุ้นในราคาเท่าไร?”
ไช่จิ้นยิ้ม “เป็นเพื่อนก็ส่วนเพื่อน ทำธุรกิจก็ส่วนธุรกิจ แยกกันให้ชัด เราถึงจะไปกันได้ไกล”
“ใบละ 1,200 หยวน ถ้ากลุ่มจัตุรัสวัฒนธรรมของคุณหลิวสนใจ พอเปิดขายพรุ่งนี้ ผมจะให้คนขนไปส่งที่คลับของพวกคุณเลย”