ภายในวิลล่าหลังหนึ่งในย่านที่พักอาศัยเล็ก ๆ ของเขตหลัวฝู เมืองเซิน
เฉินเหนียนฮวากำลังดื่มชาอยู่ที่บ้าน พอได้รับโทรศัพท์ก็รีบร้อนมุ่งหน้าไปยังโรงงานอิเล็กทรอนิกส์หงชาง
สาเหตุก็คือ “ภรรยา” อย่างอวี๋เซี่ยเยวี่ยก่อเรื่องปะทะกับสองพ่อลูกเหอจื้อจวินอีกแล้ว
พูดให้ถูก นี่เป็นเรื่องปกติไปแล้ว
เพียงแต่ครั้งนี้สถานการณ์ร้ายแรงกว่าเดิม
อวี๋เซี่ยเยวี่ยไม่พอใจพฤติกรรมของสองพ่อลูกเหอจื้อจวินในโรงงานมานานแล้ว
แม้หุ้นส่วนใหญ่จะตกอยู่ในมือของลูกชาย แต่สองพ่อลูกก็ยังเข้าออกโรงงานทุกวัน เห็นแล้วขัดหูขัดตาเหลือเกิน
เธอจึงพยายามหาทางไล่พวกเขาออกไปอยู่เสมอ
ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เธอกุมอำนาจทั้งหมดไว้ได้ราวกับเป็นฮองไทเฮา จากนั้นก็สั่งให้จัดทำรายชื่อขึ้นมาฉบับหนึ่ง
รายชื่อนี้ครอบคลุมพนักงานเก่าแทบทุกคนของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์หงชาง
พูดง่าย ๆ ก็คือ ไล่ออกให้หมด
แต่เฉินเหนียนฮวายังพอมีสติอยู่บ้าง เขารู้ว่าถ้าไล่พนักงานเก่าออกทั้งหมด การดำเนินงานของโรงงานต้องมีปัญหาแน่
เขาจึงคอยกดเรื่องนี้ไว้ ไม่คิดเลยว่าอวี๋เซี่ยเยวี่ยจะประกาศรายชื่อออกมาในวันนี้ โดยไม่บอกเขาสักคำ
จนเกิดความวุ่นวายขึ้นในโรงงานและต้องหยุดงานไปในที่สุด
เมื่อไปถึงโรงงาน เขาเห็นเหอจื้อจวินยืนอยู่หน้าตึกสำนักงานพร้อมกับพนักงานเก่าจำนวนมาก ทุกคนเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบนด้วยความโกรธ
ด้านบนมีหญิงคนหนึ่งสวมเครื่องประดับแพรวพราว โหนกแก้มสูง กำลังมองลงมายังคนงานเบื้องล่างอย่างวางท่าเหนือกว่า
ผู้หญิงคนนั้นคืออวี๋เซี่ยเยวี่ย แม่ของเฉินฮ่าว