คำบ่นของหลิวอี้เชียนมีที่มาจากบทความของนักเศรษฐศาสตร์ชื่ออู๋จิ่งเหลียน
นักเศรษฐศาสตร์คนนี้มีสถานะสูงส่งในประเทศ
หลังรู้ข่าวกระแสใบรับรองสิทธิ์จองซื้อหุ้น 810 ในเมืองเซิน ชายชราผู้เที่ยงธรรมคนนี้ก็ทนดูต่อไปไม่ไหว
เขาก้าวออกมาพูดด้วยความโกรธว่า “ตลาดหุ้นหัวเซี่ยยังสู้บ่อนพนันที่มีระบบระเบียบไม่ได้ด้วยซ้ำ”
คำพูดเดียวก่อคลื่นลูกใหญ่ ผู้คนทั่วหัวเซี่ยพากันฮือฮา
เดิมทีหลังเหตุการณ์ 810 เพียงสี่วัน หุ้นเซินก็ร่วงลงถึง 8 เปอร์เซ็นต์แล้ว
แต่เพราะคำพูดของชายชราคนนี้ ตลาดก็กลับเข้าสู่ช่วงดิ่งลงอีกครั้ง
ในบรรดานั้นมีนักลงทุนหุ้นคนหนึ่งวิ่งไปก่อเรื่องที่ศาลาว่าการเมือง ตะโกนอย่างเดือดดาลกลางโถงใหญ่ว่าต้องการพบผู้ว่าการเมือง
เหตุผลคือ “ทำไมหุ้นที่ฉันซื้อถึงยังตกอีกล่ะ? นี่มันของหลอกเอาเงินชัด ๆ!”
เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง ก่อนหน้านี้ไม่นานสื่อต่างประเทศยังนำไปลงข่าวและเยาะเย้ยด้วย
หลังผ่านความเจ็บปวดครั้งนี้ นักลงทุนหุ้นหัวเซี่ยก็เริ่มตั้งสติและมองหุ้นอย่างมีเหตุผลเสียที
ไม่มีความคิดแบบเดิมที่ว่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหุ้นคืออะไร แค่ซื้อแล้วก็จะรวยขึ้นมาทันทีอีกแล้ว
ช่วงนี้หุ้นยังคงตก ยุคเติบโตอย่างไร้การควบคุมได้สิ้นสุดลงแล้ว แม้แต่หลิวอี้เชียนเองก็เริ่มมองทิศทางไม่ออก อารมณ์จึงหม่นหมองอยู่บ้าง
ไช่จิ้นเห็นท่าทางขุ่นเคืองของเขา จึงเอ่ยขึ้นว่า “ราคาหุ้นที่พวกนายซื้อมาไม่สูงนี่นา ไม่ต้องมองโลกแย่ขนาดนั้นก็ได้”
“ตลาดหุ้นไม่มีทางขึ้นตลอดไป และก็ไม่มีทางตกตลอดเหมือนกัน ตอนนี้คงมีนักลงทุนรายใหญ่หลายคนกำลังรอจังหวะอยู่ พอราคาหยุดร่วงเมื่อไร รับรองว่าตลาดกระทิงครั้งใหญ่จะกลับมาอีกแน่”