ตู้รถไฟทั้ง 52 ตู้บรรทุกสินค้าหลากหลายชนิด
มีแทบทุกอย่าง ไช่จิ้นเป็นคนทำงานมีหลักการ ตอนขนสินค้าขึ้นรถไฟที่เมืองหลวง เขาจึงกำชับให้หลิวซั่นกับคนอื่น ๆ ตรวจคัดแยกสินค้าให้เรียบร้อย
ของที่เสียหายให้เอาออกทั้งหมด
แค่ของที่ถูกคัดทิ้งก็มีมูลค่าถึงเจ็ดแปดแสนหยวน
ต่อมาหลิวซั่นยังย้ายทีมของตัวเองจากเมืองเซินมาที่นี่ ให้แต่ละคนรับผิดชอบตู้สินค้าไม่กี่ตู้ คอยตรวจสอบตลอดทาง หากพบของเสียหายก็จัดการทิ้งในพื้นที่นั้นทันที
หลังฟังหัวหน้าทีมแต่ละคนรายงานอัตราความเสียหาย ไช่จิ้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ตามข้อตกลงเรื่องการส่งมอบสินค้าที่เขาทำไว้กับเนียวานนอฟ
เมื่อผ่านม่านโจวหลี่เข้าไปในรัสเซีย คนของเนียวานนอฟก็จะเข้ามารับช่วงต่อ
จากนั้นพวกเขาจะติดต่อให้เครื่องบินของประเทศอูหลานออกเดินทางไปยังสนามบินเมืองเซิน
เช่นเดียวกัน เมื่อผ่านด่านไปแล้ว ต่อให้สินค้าเสียหายหมด ไช่จิ้นก็ไม่ต้องรับผิดชอบ
ไช่จิ้นตรวจตู้สินค้าทีละตู้ กระบวนการนี้กินเวลานานมาก
ไม่นานนัก โจวอวี้หัวก็พาทีมงานมาถึงที่นี่
หลังโทรหาไช่จิ้น เขาก็เดินตรงไปยังขบวนรถไฟพิเศษที่อยู่ทางนั้น
ส่วนเถ้าแก่หลี่กับพวก สินค้าของพวกเขามีไม่มาก ตรวจดูข้างในอยู่พักหนึ่งก็เสร็จแล้ว
แต่พอกระโดดลงจากตู้รถไฟ เขาก็เห็นโจวอวี้หัวเข้า
พวกเขามาหากินที่ม่านโจวหลี่ จะไม่คิดตีสนิทกับโจวอวี้หัวได้อย่างไร?
ดังนั้นจึงรีบกรูกันเข้าไปหาไม่ต่างจากฝูงแมลงวัน
เถ้าแก่หลี่เป็นคนเอ่ยก่อน «นายกเทศมนตรีโจว ทำไมถึงมาที่นี่ด้วยตัวเองล่ะครับ»