โหมวฉีจงเป็นคนช่างพูดมาก อีกทั้งความสำเร็จในตอนนี้ก็ไม่ได้ทำให้เขาดูถูกคนที่มีตำแหน่งเล็ก ๆ น้อย ๆ
สิ่งที่ทำให้เขาเหลิงไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงทางวัตถุ แต่เป็นความผูกพันต่อบ้านเมือง
ถ้าพูดตามคำที่เขาเคยกล่าวไว้ในชาติก่อน ก็คือประเทศเรายากจนมานานเกินไปแล้ว ตอนนี้นโยบายเปิดกว้างขึ้น คนที่เติบโตมากับการอ่านหนังสือคัดสรรงานเขียนของเหมาอย่างพวกเรา ก็ควรอุทิศทั้งชีวิตให้ประเทศ
ไช่จิ้นเองก็รู้วิธีชวนคุยอยู่แล้ว เขาคุยเรื่องแนวคิดมาร์กซ์-เลนินกับโหมวฉีจงตลอด
คุยกันจนโหมวฉีจงเลื่อนนัดหมายถัดไปออกไป สุดท้ายยังพาไช่จิ้นไปพบผู้ว่าการเมืองที่ศาลากลางด้วยตัวเอง
จากนั้นเขาก็ขอหนังสืออนุมัติจากศาลากลางมาให้ ใจความคือสินค้าของไช่จิ้นสามารถใช้เส้นทางพิเศษของเขาเข้าไปยังสหภาพโซเวียตได้
หลังช่วยไช่จิ้นจัดการเรื่องนี้เรียบร้อย โหมวฉีจงก็ออกจากม่านโจวหลี่ ชายผู้ตั้งใจจะเป็นตัวแทนชนชั้นกรรมาชีพเหยียบย่ำจักรวรรดินิยมอเมริกาให้จมดิน ยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก
ได้ยินว่าเขาไปเมืองหลวงเพื่อหาทีมระเบิด พอหาผู้เชี่ยวชาญด้านระเบิดเจอ เขาก็จะพาพวกเขามุ่งหน้าไปยังเทือกเขาหิมาลัย เพื่อเริ่มแผนระเบิดเปิดช่องกว้าง 50 กิโลเมตรบนเทือกเขาหิมาลัย
หลังส่งเขาขึ้นเครื่อง เฝิงฮ่าวตงก็หัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “ความสำเร็จยิ่งใหญ่แทบทุกอย่างของโหมวฉีจงมักมาพร้อมเสียงวิจารณ์”
“ปี 1990 เขาคิดจะทำธุรกิจเครื่องบิน เลยไปเมืองหลวงเพื่อขอหนังสืออนุมัติจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง”